மாவட்ட செய்திகள்

ஓடினாள் ஓடினாள் வாழ்க்கையின் ஓரத்துக்கே ஓடினாள் ... ‘திரையுலகில் கருணாநிதி ஒரு சரித்திரம்’




தமிழ் சினிமா உலகில் சரித்திரமாக விளங்குபவர் கருணாநிதி. அடுக்கு மொழி வசனங்கள், அழுத்தமான கதைகள் மூலம் வெற்றிப் படங்களை கொடுத்தார்.

பதிவு: ஆகஸ்ட் 08, 2018 10:31 AM

கருணாநிதி எழுத்தில் முதலில் அரங்கேற்றப்பட்ட நாடகம், ‘பழனியப்பன்.’ இது 1944-ம் ஆண்டு திருவாரூர் பேபி டாக்கீஸில் நடத்தப்பட்டது. அப்போது கருணாநிதிக்கு வயது 20.

முதன்முதலில் ‘அபிமன்யு’ படத்துக்கு அன்றைய அரசியல் சூழலை மையமாக வைத்து வசனம் எழுதி இருந்தார். ஆனால் படத்தில் வசனம் என்று அவர் பெயரைப் போடவில்லை, அதற்காக வருத்தப்படவில்லை. எம்.ஜி.ஆர் கதாநாயகனாக அறிமுகமான ‘ராஜகுமாரி’ படத்தில் தான் கருணாநிதியின் பெயர் முதன் முதலாக திரையில் வந்தது. 1947-ம் ஆண்டு இந்த படம் வெளியானது.

1950-ம் ஆண்டு வெளிவந்த படம் ‘மந்திரிகுமாரி’. குண்டலகேசியின் ஒரு பகுதியை படமாக மாற்றியிருந்தார் கலைஞர். திரைப்பயணத்தை ‘ராஜகுமாரி’ மூலம் 1947-ல் தொடங்கிய கருணாநிதி, 2011-ம் ஆண்டு ‘பொன்னர் சங்கர்’ படம் வரை 64 வருடங்கள் கதை, திரைக்கதை, வசனம், பாடல்கள் என தமிழ் சினிமாவில் பல்வேறு துறைகளிலும் முத்திரைப் பதித்தார். 21 நாடகங்களை எழுதிய கருணாநிதி 69 படங்களில் பணியாற்றியிருக்கிறார்.

பராசக்தியில் பணத்தையெல்லாம் இழந்த சிவாஜி கணேசன் சாலை ஓரமாய் படுத்துத் தூங்கும்போது ஒரு போலீஸ்காரர் வந்து தட்டி எழுப்புவார்.‘டேய்... நீ பிக்பாக்கெட்டா?’ ‘இல்லை... எம்ட்டி பாக்கெட்“, ஏண்டா... முழிக்கிறே?, ‘தூங்குறவனை எழுப்பினால் முழிக்காம என்ன பண்ணுவான்?...இதுபோல அந்த படம் முழுவதும் ‘பளிச்’ வசனங்கள் இடம் பெற்று இருந்தன.

ஒரு வீட்டின் திண்ணையில் படுத்திருந்த சிவாஜி மீது அந்த வீட்டுக்காரர் தண்ணீரைக் கொண்டு வந்து கொட்டுவார். அதற்கு சிவாஜி, ‘அப்படியே சோப்பு இருந்தா கொடுங்க. குளிச்சி நாலு நாளாச்சி’ என்பார். ‘ஓடினாள், ஓடினாள்.. வாழ்க்கையின் ஓரத்துக்கே ஓடினாள்’. ‘என் செயலை சுயநலம் என்பீர்கள், ஆம்... சுயநலம்தான். ஆகாரத்திற்காக அழுக்கைத் தின்று தடாகத்தை சுத்தம் செய்கிறதே மீன்... அதுபோல என் சுயநலத்தில் பொதுநலமும் கலந்திருக்கிறது’ என பாமரர்கள் ரசிக்கும் வகையில் எழுதினார். ‘கோவில் கூடாது என்பதல்ல. அது கொடியவர்களின் கூடாராமாகிவிடக் கூடாது’ என்ற வசனமும், ‘அடேய் பூசாரி.. அம்பாள் எந்த காலத்திலடா பேசினாள்?’ என்ற கேள்வியும் 66 ஆண்டுகள் கடந்து இப்போதும் உயிரோட்டத்துடன் இருக்கும் வசனங்கள்.

‘மனோகரா’ படம் அதில் ஒரு மைல்கல். “பொறுத்தது போதும்...பொங்கியெழு” என்கிற தாய் கண்ணாம்பாவும், ‘என் தாயைப் பழித்தவனைத் தாய் தடுத்தாலும் விடேன்’ என்கிற மகன் சிவாஜியும் கலைஞரின் வசனத்தில் போட்டி போட்டு நடித்து இருந்தார்கள்.

எஸ்.எஸ்.ராஜேந்திரன் கோவலனாகவும் விஜயகுமாரி கண்ணகியாகவும் நடித்திருந்த பூம்புகார் படத்தில் வசனங்களால் புதிய புரட்சியையே ஏற்படுத்தினார் கலைஞர். ‘யார் கள்வன் என் கணவன் கள்வனா? அவரை கள்வனென்று சொன்ன இந்த அவையோரே கள்வர் நல்லான் வகுத்ததா நீதி? இந்த வல்லான் வகுத்ததே நீதி இது கோப்பேருந்தேவியின் சிலம்பு இல்லை இது கோவலன் தேவியின் சிலம்பு. நீதி தவறிய பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனே உனக்கு செங்கோல் எதற்கு? மணிமுடி எதற்கு? வெண்கொற்றக் குடை எதற்கு? என்று தீப்பொறி கிளப்பி இருந்தார்.

‘என்னடா ஆச்சரியக் குறி போடுகிறாய்?’ ‘ஆச்சரியக்குறிதான் ஜமீன்தார் அவர்களே.. கொஞ்சம் வளைந்தால் அதுவே கேள்விக்குறியாக மாறிவிடும். ஞாபகம் இருக்கட்டும்! அரிவாளுக்கும் கேள்விக்குறிக்கும் அதிக வித்தியாசம் இல்லை’ பண்ணையாருக்கும், தொழிலாளிக்கும் இடையிலான ‘நாம்’ பட வசனம் இது.

மந்திரிகுமாரி தொடங்கி 21 படங்களுக்கு பாடல்களும் எழுதியுள்ளார். பராசக்தியில் “பூமாலை நீயே.. புழுதி மண்மேலே..., பூம்புகார் படத்தில் வாழ்க்கையெனும் ஓடம்..., மறக்கமுடியுமா? படத்தில் ‘காகித ஓடம்... கடல் அலை மீது’ போன்ற பாடல்கள் காலத்தால் அழியாதவை.

நூற்றாண்டு கண்ட இந்திய சினிமாவில் கலைஞரின் பங்கு 70 ஆண்டுகளுக்கும் மேலானது. முதல்வராக இருந்த காலகட்டத்திலும் அவர் திரைப்படங்களுக்கு வசனம் எழுதியுள்ளார். 1980-களில் எதிர்க்கட்சியாக இருந்தபோது, ‘பாலைவன ரோஜாக்கள்‘, ‘நீதிக்குத் தண்டனை‘, ‘பாசப்பறவைகள்‘ போன்ற வெற்றிப் படங்களைத் தந்தார். 2011-ம் ஆண்டில் தன் 88-வது வயதில்கூட ‘பொன்னர்சங்கர்‘ என்ற வரலாற்றுப் படத்திற்கு திரைக்கதை-வசனம் எழுதினார். கதை, திரைக்கதை, வசனம் என்று 75 படங்களில் அவரது பங்களிப்பு உள்ளது. மேகலா பிக்சர்ஸ், அஞ்சுகம் பிக்சர்ஸ், கலைஎழில் கம்பைன்ஸ், பூம்புகார் புரொடக்‌ஷன்ஸ் ஆகிய பட நிறுவனங்களின் சார்பில் 29 படங்களை தயாரித்துள்ளார்.

கருணாநிதி கடைசியாக வசனம் எழுதிய தொலைக்காட்சித் தொடர், ‘ஸ்ரீ ராமானுஜர்’ மதத்தில் புரட்சி செய்த மகான். இது கலைஞர் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பானது. இந்த தொடருக்கு வசனம் எழுதத் தொடங்கியபோது அவரது வயது 92.

தலையங்கம் 

அருகருகே, அண்ணன்–தம்பி




தமிழக அரசியலில் ஒரு பெரிய சகாப்தம் முடிந்துவிட்டது. திராவிட இயக்கத்தில் மூத்த தலைவராக வாழ்ந்த, 95 வயது தலைவர் கலைஞர் தமிழகத்தையே, ஏன் ஒட்டுமொத்த இந்திய அரசியல் உலகத்தையே கண்ணீர் கடலில் தத்தளிக்க விட்டுவிட்டு, தான் மட்டும் தன் உயிராக கருதிய அண்ணா துயிலும் இடத்திற்கு அருகே சென்றுவிட்டார்.

ஆகஸ்ட் 09 2018, 03:30

தமிழக அரசியலில் ஒரு பெரிய சகாப்தம் முடிந்துவிட்டது. திராவிட இயக்கத்தில் மூத்த தலைவராக வாழ்ந்த, 95 வயது தலைவர் கலைஞர் தமிழகத்தையே, ஏன் ஒட்டுமொத்த இந்திய அரசியல் உலகத்தையே கண்ணீர் கடலில் தத்தளிக்க விட்டுவிட்டு, தான் மட்டும் தன் உயிராக கருதிய அண்ணா துயிலும் இடத்திற்கு அருகே சென்றுவிட்டார். 1969–ம் ஆண்டு அண்ணா மறைவதற்கு முன்பு ஒருவிழாவில் பேசும்போது, ‘‘தமிழ்நாட்டில் பாதி சரித்திரத்தை நான் எழுதிவிட்டேன். மீதியை என் தம்பி கருணாநிதி எழுதுவார்’’ என்று சொல்லியதுதான் கலைஞருக்கு கிடைத்த மிகப்பெரிய அங்கீகாரம்.

1959 ஏப்ரல் மாதம், சென்னை மாநகராட்சி தேர்தலில் தி.மு.க. போட்டியிட வேண்டாம் என்று முதலில் அண்ணா முடிவெடுத்தவுடன், அந்த நேரம் கலைஞர், ‘‘நாம் நிச்சயம் போட்டியிடுவோம் வெற்றிமகுடத்தை கொண்டுவந்து உங்களிடம் ஒப்படைப்பதே என்கடமை’’ என்று உறுதியளித்து, மாநகராட்சி தேர்தலில் பெருவாரியான வெற்றியை ஈட்டித்தந்தார். அதை பாராட்டும் வகையில், பேரறிஞர் அண்ணா ‘‘நான் என் மனைவிக்குக்கூட நகைவாங்க கடைக்குச்சென்றதில்லை. என் தம்பி கருணாநிதிக்காக, நானே கடையில் போய் வாங்கி வந்த தங்க மோதிரம் இது’’ என்றுசொல்லி கலைஞரின் கையில் அணிவித்தார். அன்று முதல் அந்த மோதிரம் அவரது கையைவிட்டு அகலவேயில்லை.

அண்ணா மறைந்தவுடன் அவருக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் வகையில், கலைஞர் ஒருகவிதை எழுதியிருந்தார். அதில் இறுதிவரிகளாக,

கடற்கரையில் காற்று
வாங்கியது போதுமண்ணா
எழுந்து வா எம் அண்ணா
வரமாட்டாய்; வரமாட்டாய்,
இயற்கையின் சதி எமக்கு தெரியும் – அண்ணா நீ
இருக்குமிடந்தேடி யான்வரும் வரையில்
இரவலாக உன் இதயத்தை தந்திடண்ணா...
நான்வரும் போது கையோடு கொணர்ந்து அதை
உன் கால் மலரில் வைப்பேன் அண்ணா?

என்று சொன்னார்.

இரவலாக அண்ணாவின் இதயத்தை பெற்றுக்கொண்ட கலைஞர், இரவலை திருப்பிக்கொடுக்கவேண்டும் என்ற நியதிப்படி அண்ணாவின் காலடியில் வைக்க அவர் பக்கத்திலேயே சென்றுவிட்டார்.

அண்ணாவை தன்உயிராக கருதிய கலைஞரை, அவர் துயில்கொள்ளும் இடத்திற்கு அருகிலேயே அடக்கம் செய்யவேண்டும் என்று, தி.மு.க. செயல்தலைவர் மு.க.ஸ்டாலின் மற்றும் குடும்பத்தினர், கட்சியினர், முதல்–அமைச்சரை நேரில் சந்தித்து இடம் ஒதுக்கக்கோரி மனு கொடுத்தனர். சட்டசிக்கல் இருப்பதால், மெரினா கடற்கரையில் அடக்கம் செய்ய இடம் ஒதுக்கமுடியாது. அதற்கு பதிலாக, கிண்டியில் அவரது உடலை நல்லடக்கம் செய்ய 2 ஏக்கர் நிலம் ஒதுக்குவதாக தமிழக அரசு அறிவித்தது.

இதை எதிர்த்து உடனே, தி.மு.க. சார்பில் தொடரப்பட்ட வழக்கை சென்னை உயர்நீதிமன்றம் அவசர வழக்காக எடுத்துக்கொண்டு விசாரித்து வழங்கிய தீர்ப்பில், ‘‘அண்ணா சமாதிக்கு அருகிலேயே உடனடியாக இடம் ஒதுக்க வேண்டும்’’ என்று தீர்ப்பு வழங்கியது. இந்த தீர்ப்பு மக்களால் பெரிதும் வரவேற்கப்படுகிறது. வாழும்போது ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் இடஒதுக்கீட்டுக்காக போராடியவர், இன்று தன் இறுதி உறக்கத்துக்கான இட ஒதுக்கீட்டுக்காக போராடி வென்றிருக்கிறார். கலைஞரின் வாழ்வே போராட்டம்தான், போராட்டம் வெற்றிதான். வாழும்போது, அண்ணா பெயரை சொல்லியே வாழ்ந்த கலைஞருக்கு, அவரது மறைவுக்கு பிறகும், அண்ணனின் அருகிலேயே துயில் கொள்ளச்செய்வது மிகவும் பொருத்தமுடையதாகும். ‘‘ஓய்வெடுக்காமல் உழைத்தவன் இதோ, ஓய்வு கொண்டிருக்கிறான்’’ என்று 33 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவர் தன் நினைவிடத்தில் எழுதவேண்டும் என்று சொன்னது நிறைவேறிவிட்டது.

76 answer scripts from Chennai zone to be sent to forensic lab 

DECCAN CHRONICLE.

Published Aug 7, 2018, 3:20 am IST

The DVAC is conducting the inquiry and they have taken all the answer scripts. 


Anna University

Chennai: The internal inquiry committee of Anna University has decided to send 76 answer scripts which had more than 15 per cent increase after revaluation in Chennai zone to forensic lab to test whether the answer scripts were manipulated.

The five-member committee is currently scrutinising all answer scripts from Chennai zone which had upward revision in April/May 2017 exams. 

“These answer scripts having marks variation from 28 to 50 marks after revaluation. We suspect impersonation and forging the answer scripts during revaluation. To verify the handwriting, the committee has decided to send these answer scripts to forensic lab,” a source said.

The committee has already conducted inquiry with the examiners and other officials in charge for evaluation.

DVAC has filed a case against former controller of examinations in connection with the revaluation scam happened in the Tindivanam camp in April/May 2017. “The DVAC is conducting the inquiry and they have taken all the answer scripts.

Our inquiry will be a parallel internal inquiry,” source added. The inquiry committee will also scrutinise answer sheets from Tiruchi and Coimbatore zones.

“The scandal has happened in the previous year. We have already initiated the corrective measures. The guilty will not go unpunished,” Anna University Vice-Chancellor M.K. Surappa said.

Karunanidhi gifts his iconic pen to poet Vairamuthu 

DECCAN CHRONICLE. | A RAGU RAMAN

Published Aug 8, 2018, 1:33 am IST

Periyar considered the continuation of caste discrimination in temple priesthood as the last thorn in his heart. 


DMK president Karunanidhi gifts his iconic pen to poet Vairamuthu on the occasion of his birthday on July 11, 2018. 
Karunanidhi’s wife Rajathi Ammal and his daughter and DMK MP Kanimozhi is also seen. (Photo: DC)

Chennai: Writers are usually possessive with their pens; they seldom gift it to their friends. But, poet and lyricist Vairamuthu, who met DMK president M. Karunanidhi on July 11 this year to seek his blessings on his birthday has received a rare gift of the iconic pen used by the legendary writer and his literary icon.

“After seeking Karunanidhi’s blessings, I asked for a gift - the iconic pen used by him. He asked his daughter Kanimozhi to get the pen and presented it to me. It will be my prized possession. I never knew it was going to be my last meeting with him,” an emotional Vairamuthu told this paper.

“Before leaving, he raised his hands to bless me. Everyone around him was surprised with that gesture,” he recalled about the meeting with ailing DMK patriarch last month.

Even while he was busy as the Chief Minister, Mr. Karunanidhi would take his literary friends to places like Mamallapuram to talk about literature. It was his interest in literature that had kept him very active even when he was out of power.

He bestowed the sobriquet ‘Kaviperarasu’ to Vairamuthu. “We know each other for over 35 years. I am feeling like I have lost my father,” Vairamuthu said.

When asked about his unfulfilled wishes, he said, “Karunanidhi’s long-cherished wish was to remove “the thorn from the heart” of his mentor and social reformer Periyar E.V. Ramasamy.”

Periyar considered the continuation of caste discrimination in temple priesthood as the last thorn in his heart. “That wish was fulfilled recently with the appointment of a non-brahmin priest at a temple near Madurai,” he said. “Karunanidhi wanted all Tamils to live with self-respect and fought for more autonomy for the state of Tamil Nadu,” Vairamuthu said.

Karunanidhi’s death: Two foreigners join DMK cadre to shout slogans

TNN | Aug 7, 2018, 10.54 PM IST

 

CHENNAI: Two foreigners joined the sea of DMK workers who assembled in front of Kauvery Hospital where DMK chief M Karunanidhi died on Tuesday evening.

Mattia Saratti from Italy and Fank Li from Portugal were in the city to work as volunteers for an NGO for a month.

Earlier, after watching television news about DMK chief’s deteriorating health, the two walked to Kauvery Hospital around 5pm and began interacting with party workers.

Surprised by the support of the party workers who were shouting slogans, the two soon joined them.

After the DMK chief’s death was announced and when news spread that the Tamil Nadu government had refused to allot a space on Marina Beach as the leader’s final resting place, party workers started shouting slogans condemning the government’s decision. The two foreigners too shouted slogans without realising the situation.

“I was told that he had been in politics for several decades and was a great leader. I have never seen such support and affection for a political party leader in my country. We know only to eat,” Saratti said.

Dismissals, cases, inquiries, nothing could pull him down

Aug 8, 2018, 01.40 AM IST  TOI

Chennai: In the end, M Karunanidhi departed a free soul, unsinged by the umpteen judicial or quasi-judicial proceedings he had battled for about half a century.
Indictments by one-man inquiry commissions and their damning reports apart, nothing could taint him, as, on the day he breathed his last, Karunanidhi had no case pending against him nor had he been convicted in any case, ever. On January 18, 2016, when he visited a court last — wheelchair-bound — for a defamation case hearing, he turned the event into a cadre contact programme, instead of letting it stifle him.

Quite unfailingly, his detractors kept dusting up the R S Sarkaria Commission report against Karunanidhi and his cabinet colleagues, but for all legal purposes the report was not worth the paper on which it had been printed because it was neither accepted nor acted upon. An equally uncomplimentary report was tabled by the Justice Milap Chand Jain commission which probed the Rajiv Gandhi assassination case. It blamed Karunanidhi for harbouring Sri Lankan militants and turning a blind eye to their excesses during their stay in Tamil Nadu. But it remained a report and nothing worthwhile came of it.

A third commission — that of Justice R Reghupathy, formed to probe the suspected corruption in the new assembly-secretariat complex project — has been mired in litigation for more than five years now.

The ‘mini-flyover case’ and his midnight arrest in June 2001 threatened to bog him down during his later years when he had to battle an aggressive J Jayalalithaa. But having fended off the offensive, Karunanidhi saw to it that the case was dropped by police ‘due to insufficient evidence’, days after DMK returned to government in 2006.

That helped him maintain a clean slate on the judicial front till the Jayalalithaa government launched the assembly-secretariat offensive. But that too did not help his detractors drag him to court. Though the Justice Reghupathy commission issued summons to Karunanidhi, it could not enforce his attendance, as the Madras high court stepped in and stayed its proceedings.

Administrator par excellence

Aug 8, 2018, 01.45 AM ISTA

 senior bureaucrat recalls the time when, as a callow young collector, he sent a letter to Karunanidhi for permission to tax amusement parks which were flourishing. In a few days, he was surprised to see a government order levying entertainment tax on amusement parks across the state.

It was this democratic and approachable style of administration that endeared Karunanidhi to bureaucrats, besides his attention to detail. Bureaucrats who served with him recall that he’d drop into the Secretariat on weekends too.

Former home secretary R Poornalingam remembers him as "the taskmaster who wanted tomorrow’s work executed yesterday". His expectations pushed people around him to work harder and match his energy, says Poornalingam. His welfare schemes carried names in chaste Tamil, all of which he picked, putting to good use a turn of phrase and mastery of Tamil. But suggestions for the schemes could come from any minister or bureaucrat — they could walk into his chamber or call him late at night.

A school dropout who educated himself at the feet of leaders like Periyar and Anna as well as in the rich theatre tradition of the 1930s and 40s, Karunanidhi learned finance and administration on his own. Cabinet meetings rarely ended within two hours as Karunanidhi would discuss each subject threadbare. "Ennaya solra?" (what are you saying) was his question to every person in the room before a proposal was cleared.

Karunanidhi vetted all letters and notes from secretaries to the Centre. "Why use harsh words when nuances will work better," he often says. When five senior bureaucrats drafted a letter in English on the UPA’s GST proposal, Karunanidhi got one of them to read it to him. "He made corrections at every stage and a highly improved version reached PM Manmohan Singh," says an officer. Government press releases and advertisements needed his stamp of approval. Part of this tight control was also a strategic move to centralize administration and decision-making.

He was known for his early morning phone calls to bureaucrats after he had read the newspapers, which he says held a mirror to what concerned people. He would question officers across the state on everything, from a report about a badly-maintained local park to a clash between communities.

"If you get a call at 5.30am, it must be the chief minister," says an officer. When one civic official tried arguing that clearing a garbage dump at Chennai Central was out of his jurisdiction, Karunanidhi shot back, "Isn’t Chennai Central station located in Chennai?" It was not uncommon to see him travelling by train with files in huge boxes, as he was keen to clear them on time. To match his pace, his staff would wait at railway junctions en route to collect the files.

Much of Karunanidhi’s energy was directed towards administering his many and sometimes excessively munificent welfare schemes. Anna Marumalarchi, Namakku Namme, Uzhavar Sandhais and Varumun Kappoom were some of them. He set up separate departments for the welfare of the differently-abled, backward classes and minorities.

Karunanidhi's commitment to resolving inter-state water issues was well-known. In November 2006, when the Supreme Court directed Kerala and Tamil Nadu to hold talks between chief ministers to resolve the issue of raising Mullaperiyar dam water storage to 142ft, Karunanidhi, who arrived at Tamil Nadu House in Delhi, woke up officials at midnight to discuss and draft the opening remarks for a meeting the following day. "The midnight-meet went on for three hours. He recalled the work of social reformers like Periyar of Tamil Nadu and Sree Narayana Guru of Kerala to drive home the point about nurturing relations between the states, in the next day’s meeting," says an official who attended the meeting.