Now, Tamil Nadu Housing Board asks petitioner to pay GST for RTI

Chennai activist told to pay Rs 180 after filing plea seeking information about a plot



Published: 23rd May 2018 03:35 AM |

By Express News Service

COIMBATORE: Petitioners of Right To Information (RTI) Act are now being asked to pay Goods and Service Tax (GST) for seeking copies of the documents. This came to light when an activist was asked to pay 18 percent GST — Rs 180 to get photocopy of documents at the cost of Rs 1,000 — by Tamil Nadu Housing Board.

In reply to V Gopalakrishnan, a Chennai-based petitioner who sought the details under the RTI, the Public Information Officer (PIO) of Tamil Nadu Housing Board (TNHB) asked him to pay the amount with GST for getting the document. He wanted details of a land in K K Nagar in Chennai and filed a RTI petition with the Board on April 10.

In response, the PIO of TNHB asked him to remit total of Rs 1,180 for the document on May 10.V Gopalakrishnan said that the Board demanded the tax without having proper knowledge of the RTI and GST.“As per the National Consumer Forum’s rule and the Supreme Court’s order, the petitioner of RTI does not come under Consumer Act since he is not an accommodate of goods and service in it. Also, as per our thorough checking, the Public Administration and Reforms Department, which is the authority liable for issuing such Government Order regard slapping of GST for RTI, has not released any such order,” he said.

The demand of GST from the petitioner under RTI was a wrongful one and he is prepared for further appeal. When asked about this, a senior official of State GST Office, said, “Since, there is no transaction of selling and buying in the RTI, the GST is not applicable to it. If it was slapped, it definitely is a wrongful one.”

Court 

‘Grandparents aren’t substitutes for nannies’: Pune court’s new order earns praise
 
The court observed that the idea that grandparents are always available to babysit grandkids is wrong, and grandparents often compromised on their lives to do so. 

Geetika Mantri 
 
Tuesday, May 22, 2018 - 14:23
 
Image for representation

A Pune family court recently gave an unconventional order, which battles the perception that grandparents are always free and willing to babysit their grandchildren.

Hearing the plea for maintenance by a mother of two in her 40s, the court said that the primary duty to look after infant children falls on parents, and not grandparents.

“Grandparents may be there to support, guide and assist in raising the children. However, they should not be burdened to babysit grandchildren as their primary duty, by compromising on their relaxation, entertainment and travel plans,” the court observed.

The woman in question held her parents-in-law responsible for having to place her children in a crèche. The court said that grandparents could not be held accountable if the children needed to be left in a crèche.

The parents of the children in question are estranged and had gotten married about 20 years ago. The woman had approached the family court in 2012 when both her children were minors. She had accused her husband of not providing for them financially, which compelled her to resume her job four months after she first gave birth.

She further alleged that a few months after taking care of her infant, her in-laws were away on travel to visit their second son, which is why the woman had to leave her children in the crèche. She said that she had paid for the crèche facilities, and her husband had not taken care of the kids’ expenses in the last 10 years.

The Pune court pointed out that a common perception in a majority of Indian families was that “grandparents are a substitute for nannies”. However, this should not be imposed as a duty on grandparents. “After performing all the duties and the responsibilities of life in their young and adult age, old age is the time for an old couple to live for themselves. There can be no doubt that the grandchildren are one of the precious endowments an old couple looks forward to. But this endowment should not become their burden,” the court said.

The court added that it was convenient to forget that grandparents have their own lives to live, and need their own “space, time, entertainment, pleasure and rest.” “It is time to look into the specific needs of the aged in our society,” the court observed.

The court finally ruled that the father of the children should bear equal monetary responsibility for their education and continue paying a maintenance of Rs 10,000 for each child – as he had been mandated to by an interim 2012 order. He would have to pay these expenses till his son is no longer a minor and till his daughter is married. The mother of the children, meanwhile, was directed to pay for the hobbies and extra-curricular activities of the kids.

Grandparents agree

Bengaluru-based VP Manohar, a grandparent to four children, says that it is often more an expectation from grandparents than a choice to take care of grandkids.

“It’s not easy, especially if you’re not fit or agile enough,” he says. “And it is a full time job if the kids are left with you… There is no time for anything else.”

While he does not face a problem with his own children, who understand his need for space and time, he knows several of his friends’ families who do not get why they should give their parents this space.

“They tell me how they are expected to be available at all times to babysit the grandchildren. It’s not like we do not have a social life of our own, or things to do with our time,” he says.

Akila Raman, a 58-year-old who works with Storytrails in Chennai, raises another pertinent point: “A child raised by grandparents is very different from a child raised by parents. The former will have a different worldview, and may be a misfit into today’s world because I am not as clued in with today’s norms as my children are.”

Akila adds that while she loves it when her three-year-old grandson comes over, she is also glad when he leaves. “I have a life of my own, and I love my job. And though we love taking care of our grandson, it is also a tremendous strain. I have raised my two daughters and set them out into the world. The idea of raising one more now does not fit well with me.”

That being said, Akila admits that she would pitch in if her daughter and son-in-law were in a position where not working full-time was not an option and there wasn't enough time to tend to their child. "If that was the case, I would be happy to pitch in and help them out. But here, where I have the choice of living my own life and they have the resources to take care of their son, I don't see why they should not be the primary caregivers."

At the end of the day, both Manohar and Akila say that babysitting or taking care of grandchildren should be a choice, not an obligation.

``இரண்டாயிரம் எருமைகளை வெட்டு... கோயிலுக்கு எதிரே உள்ள குழியில் கொட்டு!''- `திகீர்' திருவிழா!

துரை.வேம்பையன்

RAJAMURUGAN N   vikatan 22.05.2018

தமிழ்கூறும் நல்லுலகம் எத்தனையோ ரக திருவிழாக்களை கண்ணுற்றிருக்கிறது. ஆனால், கரூர் மாவட்டம், கடவூர் ஒன்றியத்தில் உள்ள மேட்டுப்பட்டியில் ஏழு வருடங்களுக்கு ஒருமுறை நடக்கும் `எருமை வெட்டு' திருவிழாவைப் பார்த்திருக்குமா என்பது தெரியவில்லை. ஏனெனில், இந்தத் திருவிழா, பார்ப்பவர்களை திக்திக் எனப் பதறச் செய்யும் பகீர் ரகம்! ஐம்பதாயிரத்துக்கும் அதிகமான மக்கள் கூடும் இந்தத் திருவிழாவில் இரண்டாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட எருமைகளை வெட்டி, அவற்றின் பிணங்களைக் கோயிலுக்கு எதிரே உள்ள பெரிய குழியில் கொத்துக் கொத்தாகத் தள்ளி புதைத்துவிடுகிறார்கள். இதுதான் அந்தத் திருவிழா! இப்படிக் கேட்கவே நமது மனதுக்குள் பகீரைக் கிளப்பும் இந்தத் திருவிழா நடப்பது கரூர் மாவட்டத்தில்தான். `கடைசியாக எப்போது நடந்தது, எத்தனை எருமைகளை வெட்டினார்கள், அடுத்த திருவிழா எப்போது நடக்கவிருக்கிறது... இத்தனைக் கேள்விகளுக்கும் விடை தேட,மேட்டுப்பட்டிக்கே ஒரு எட்டு பயணப்பட்டோம்.




கரூர் மாவட்டத்தின் தெற்கு எல்லையில் இருக்கிறது மேட்டுப்பட்டி. ஊரைச் சுற்றியிருக்கும் மானாவரி நிலங்கள், `மழை எப்போ வரும்?' என்று அண்ணாந்து பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றன. ஊரின் முகப்பில் தென்பட்ட பெருசு ஒருவரிடம், ``இந்த எருமை வெட்டுற திருவிழா நடக்குற கோயில் எங்கே இருக்கு?" என்று கேட்டோம். பதில் ஏதும் சொல்லாத அந்தப் பெருசு, நம்மைக் கூர்ந்து பார்த்தபடி, ``நீ யாரு தம்பி? அதை ஏன் கேட்கிற? அங்கெல்லாம் அசலூரு ஆளுங்க போகக் கூடாது" என்று தடா போட்டார். சுதாரித்துக் கொண்ட நாம், ``அந்தக் கோயிலுக்குப் பக்கத்துல என் நண்பன் நிக்கிறான். அவனைப் பார்க்கணும்" என்று சொல்லவும், நம்பாமல் நம்மை ஏற இறங்க பார்த்தபடி, ``கிழக்குப் பக்கம் ரெண்டு பர்லாங் தொலைவு போ. ரோட்டை யொட்டியே எருமைக் கிடா வெட்டப்படுற திருவிழா நடக்கும் ஸ்ரீ துர்க்கையம்மன் கோயில் வரும்" என்றபடி,மேற்குப் பக்கம் நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினார். நாம் கிழக்குப் பக்கமாக நடந்தோம்.



`பத்திரிகைகாரங்க..' என்று சொல்லி அந்தக் கோயிலுக்குப் போகமுடியாது என்பதை உணர்ந்த நாம், உள்ளூர் நண்பர் ஒருவரை வரவழைத்து, அவரோடு அந்தக் கோயிலுக்குச் சென்றோம். கோயில் முகப்பில் உட்கார்ந்து ஊர் கதை பேசிக் கொண்டிருந்த இரண்டு பெருசுகள், ``பூசாரி ஊர்ல இல்லை. அவர் இல்லாம யாரும் உள்ளாரப் போக முடியாது" என்று தடுத்தனர். நம்மை அந்தப் பெருசுகளிடம், அறிமுகப்படுத்தும் விதமாகப் பேசிய நண்பர் ``இவங்க பழங்காலக் கோயில்கள் பத்தி ஆராய்ச்சி பண்ண சென்னையிலிருந்து வந்திருக்காங்க. சும்மா உள்ளே போய் பார்த்துட்டு உடனே வந்துருவோம்" என்றார். `சென்னை' என்றதும் கொஞ்சம் மனசு இறங்கிய அந்தப் பெருசுகள், ``உடனே வந்துரணும்'' என்றபடி உள்ளே அனுப்பினர். அந்தக் கோயிலில் முக்கிய சாமி ஸ்ரீ துர்க்கையம்மன்தான் என்றாலும், வலதுபுறம் இருக்கும் வைரவனுக்குத்தான் எருமை கிடா வெட்டும் திருவிழா நடத்தப்படுகிறதாம். அந்த வைரவன் சன்னிதியை ஒட்டியே நான்கு புறமும் கல் சுவர்களால் சூழப்பட்ட, அடைப்பு தெரிகிறது. அவற்றில்தான் இரண்டாயிரம் எருமை கிடாய்களையும் அடைத்து வைத்து, ஒவ்வொன்றாக வெளியே இழுத்து வெட்டுவார்களாம். வெட்டுவதற்கு முன்பே இந்தச் சுவர் தடுப்புக்குள் நிற்கும் இரண்டாயிரம் எருமைகளையும் கட்டைகளால் அடித்து நையப்புடைத்து, முக்கால் உயிரை எடுத்துவிடுவார்களாம். அதன்பிறகு, ஒரே வெட்டில் சாய்க்க, ஒவ்வோர் எருமையும் உயிரை எளிதாக விட்டுவிடுமாம். இந்த எருமை வெட்டும் திருவிழா ஏழு வருடங்களுக்கு ஒருமுறைதான் நடக்கிறது. ஒவ்வொரு முறையும் வைகாசி மாதம் கடைசியில் நடக்குமாம். இந்தத் திருவிழாவில் வெட்டப்படும் இரண்டாயிரம் எருமைகளையும் கோயிலுக்கு எதிரே தோண்டப்படும் பிரமாண்டக் குழியில் தள்ளிப் புதைத்துவிடுவார்களாம். ஏழு வருடங்களில் அத்தனை எருமைகளும் மக்கி மண்ணோடு மண்ணாகப் போய்விடுமாம். மறுபடியும் அடுத்த திருவிழாவுக்கு அதே இடத்தில் குழியைத் தோண்டி, அந்தத் திருவிழாவில் வெட்டப்படும் எருமைகளைப் புதைப்பார்களாம். இத்தனை தகவல்களையும் நம்மை அழைத்துப் போன நண்பர்தான் நம்மிடம் பகிர்ந்துகொண்டார். அதற்குள், அத்தனை இடத்தையும் நமது புகைப்படக்காரர் நைச்சியமாகப் புகைப்படங்கள் எடுக்க, நைசாக வெளியேறினோம். அந்தப் பெருசுகள் குழாம் நம்மைச் சந்தேகக் கண்ணோட்டத்தோடே பார்த்தது.



``இந்தத் திருவிழா பற்றி யாரிடமாவது நாங்க பேச முடியுமா?" என்று நண்பரிடம் கேட்டோம். பதறிப்போன அவர், ``அதெல்லாம் முடியாது சார். இது கோக்குமாக்கான ஊர். லேசா உங்களைச் சந்தேகப்பட்டாலே, என்ன ஏதுன்னு கேட்காம கேமராவைப் பிடுங்கி உடைச்சுடுவாங்க. உங்களையும் உட்கார வெச்சுடுவாங்க" என்று பயமுறுத்தினார். நாம் விடாமல், ``பேசியே ஆவணுமே" என்று கறார் காட்ட, அந்த ஊரில் பிறந்து பக்கத்து ஊரில் வாக்கப்பட்ட பெண்ணிடம் அழைத்துப்போய், ``ஆராய்ச்சி பண்றவங்க..." என்ற அதே பழைய பொய்யைச் சொல்லிப் பேசவைத்தார்.






  ``இந்தக் கோயில் கடவூர் ஜமீனுக்குச் சொந்தமானது. ஐநூறு வருடங்களுக்கும் மேலாக இந்தத் திருவிழா நடக்குது. வைரவன்கிட்ட மக்கள் பல்வேறு வேண்டுதல்களை வெச்சு வேண்டிக்குவாங்க. அது நிறைவேறுனதும், திருவிழா நடக்கும் வருடத்தில் இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பே எங்க ஊர்ல வந்து எருமைகளை விட்டுடுவாங்க. அதுங்க காடு கரையில் மேய்ஞ்சுட்டு கோயிலுக்கு முன்பு உள்ள திடல்ல ராப்பொழுதுகள்ல படுத்துக்கும். திருவிழா நடக்குறதுக்கு ஒரு வாரத்துக்கு முன்பிருந்தே அங்கங்கே திரியும் எருமைகளைப் புடிச்சு வந்து, கல்சுவர் அடைப்புல அடைச்சுடுவாங்க. கடைசியா இங்க திருவிழா 2012-ல நடந்துச்சு. அடுத்த திருவிழா வர்ற வைகாசி மாதம் இறுதியில நடக்க இருக்கு. திருவிழாவின்போது இரண்டாயிரம் எருமைகளை வெட்டுறது ஒருபக்கம்னா, இன்னொரு பக்கம், ஐநூற்றுக்கும் மேற்பட்ட ஆடுகள், நூற்றுக்கணக்கான கோழிகளை வெட்டி, சாமிக்குப் படைச்சு, அந்தக் கறியைப் பக்தர்களுக்குப் பிரசாதமாகக் கொடுப்பாங்க. திருவிழாவின்போது சுத்துப்பட்டு ஐம்பது கிராமங்களைச் சேர்ந்த ஐம்பதாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் கோயில்ல கூடுவாங்க. ஸ்ரீதுர்க்கையம்மனுக்கு ஒவ்வொரு வருடமும் ஆடி மாசம் கடைசி வெள்ளிக்கிழமை பால்குடங்கள் எடுத்துத் திருவிழா நடத்துவாங்க. கடந்த 2012-ல் நடந்த திருவிழாவில் இரண்டாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட எருமைகளை வெட்டினாங்க" என்றவர், ``உண்மையில் ஆராய்ச்சி பண்ணத்தானே கேட்கிறீங்க?" என்று கேட்டு தெளிவுப்படுத்திக் கொண்டார். ``ஆமாங்க, ஆமாம்" என்றபடி, சூதானமாக அங்கிருந்து நகர்ந்த நாம், சூட்டோடு சூடாக கரூருக்குப் பஸ் பிடித்தோம்!

பட்ஸ் வைத்து காது குடையலாமா... மருத்துவம் சொல்வது என்ன? #ENT

ஜி.லட்சுமணன்

NAGAMANI V  23.05.2018

சளி, இருமல், காதுவலி, தொண்டை கரகரப்பு... எனக் காது, மூக்கு, தொண்டை தொடர்பான பிரச்னைகள் நாம் அனைவரும் எதிர்கொள்பவைதாம். ஆனால், அந்தப் பிரச்னைகள் ஏன் வருகின்றன, எப்படியெல்லாம் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துகின்றன என்பது பற்றி ஆயிரம் கேள்விகளும் சந்தேகங்களும் நமக்கு இருக்கும். இது போன்ற சந்தேகங்களைத் தீர்ப்பதற்காகவே, ஒரு விழிப்புஉணர்வு கருத்தரங்கு சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு பொது மருத்துவமனையில் இன்று நடைபெற்றது.




காது தொடர்பாக நாம் எதிர்கொள்ளும் பொதுவான பிரச்னைகள் குறித்து காது, மூக்கு, தொண்டை துறை இயக்குநரும், தலைவருமான முத்துக்குமார் பேசினார்...

"ஊக்கு, ஹேர்- பின், தீக்குச்சி, பென்சில், பட்ஸ், பைக் சாவி என எது கையில் கிடைத்தாலும், அதை காதுக்குள்விட்டுக் குடையும் பழக்கம் நிறைய பேரிடம் இருக்கிறது. காதில் அழுக்கை நீக்குவதுதான் சுகாதாரம் என்று நினைப்பதும், காது குடைவதால் சுகமாக இருப்பதும்தான் இதற்குக் காரணங்கள். இரண்டுமே ஆபத்தான பழக்கங்கள். இந்தப் பழக்கத்தை ஒரு வழக்கமாகவே மாற்றிவைத்திருப்பார்கள் சிலர்.

காதுக்குள்ளிருக்கும் செருமினோஸ் சுரப்பிகள்தாம் (Ceruminous Glands) காது குரும்பியைச் சுரந்து, செவிப்பறையைப் பாதுகாக்கின்றன. காதுகள் சரியாகக் கேட்க வேண்டுமென்றால், செவிப்பறை பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டும். கண்களுக்கு இமைகளைப்போல, காதுகளுக்கு இயற்கை தந்திருக்கும் பாதுகாப்பு வளையம்தான் காதுக் குரும்பி. காதுக்குள் நுழையும் தூசி, அழுக்குகள் போன்ற அந்நியப் பொருள்கள் செவிப்பறையைப் பாதிக்காதபடி தடுப்பது இந்தக் குரும்பிதான். இவை தானாகவே காய்ந்து வெளியேறிவிடும். அகற்றத் தேவையில்லை.

மாறாக, ஏதாவது கூர்மையான பொருளை வைத்துக் காதைக் குடைவதால், காதிலிருந்து அழுக்கு வெளியேறுவதற்கு பதிலாக அதிகமாக உள்ளேதான் செல்கிறது. அப்போது செவிப்பறை பாதிக்கப்படும். தவறுதலாகச் செவிப்பறையில் அந்தப் பொருள்பட்டு கிழித்துவிட்டால், காதுவலி, காதில் புண், காது கேட்காமல் போவது, காதினுள் வீக்கம் ஏற்பட்டு வாயை அசைக்க முடியாமல் போகும் ஆபத்துகளும் ஏற்பட வாய்ப்புகளிருக்கின்றன. அதோடு புண்களால் தொற்றுகள் ஏற்படவும் இது வழிவகுக்கும். மேலும், இயற்கையாக அழுக்கை வெளியேற்றும் திறனைக் காது இழந்துவிடும். அப்போது மீண்டும் மீண்டும் அழுக்கு சேருவதைத் தடுக்க முடியாது. மேலும் பருத்தியாலான பட்ஸின் பஞ்சுகள் காதுக்குள் அலர்ஜியையும் ஏற்படுத்தும். இதனால்தான் பட்ஸ் வைத்து காது குடைவதை முற்றிலும் தவிர்க்கச் சொல்கிறோம். காதைச் சுத்தம் செய்யவே தேவையில்லை என்பது ஒருபுறமிருக்க, பட்ஸால் சுத்தம் செய்வது கூடவே கூடாது என்பதையும் வலியுறுத்திவருகிறோம். பட்ஸ் பயன்பாட்டைத் தடுக்க, கடைகளில் அதை விற்பதைத் தடைசெய்வதுகூட நல்லது.

காது அரிப்பு, காதில் அழுக்கு சேருவது, குரும்பி சேர்வது, சீழ் பிடிப்பது, காது அடைத்துக்கொள்வது போன்ற பிரச்னைகள் இருந்தால் மருத்துவரின் பரிந்துரையின் பேரில் இதற்கென உள்ள காது சொட்டு மருந்துகளைப் பயன்படுத்தலாம்.

காதுக்குள் எறும்பு, பூச்சி புகுந்திருந்தால் தேங்காய் எண்ணெய் சில துளிகள் விடலாம். இதனால் பூச்சி இறந்துவிடும். பின்னர் சிறிதளவு தண்ணீர்விட்டு தலையைச் சாய்த்தால், பூச்சி வெளியில் வந்துவிடும் அல்லது மருத்துவரிடம் காட்டி, அதற்கென உரிய கருவியால் வெளியில் எடுப்பதும் நல்லது. மாறாக, காய்ச்சிய எண்ணெயைக் காதுக்குள் ஊற்றக் கூடாது.



காதில் சீழ் வடிதல்...

காதில் சீழ் வடிதலுக்கு முக்கியக் காரணம் தொற்று பாதிப்புதான். நீண்ட நாள்கள் கவனிக்கப்படாத ஜலதோஷப் பிரச்னையால், சளியிலிருக்கும் கிருமிகள் மூக்கின் பின்பக்கத்தில் இருக்கும் `ஈஸ்டாக்கியன் குழல்' (Eustachian tube) வழியாக நடுக்காதுக்குச் சென்று சீழ் வைக்கும். பிறகு அங்கிருந்து வெளிக்காது வழியாகச் சீழ் வெளியேறும். காதில் சீழ் வடிந்தால், கண்டிப்பாக அது கேட்கும்திறனைப் பாதிக்கும். மேலும், சீழ் காதுவழியாக மூளைக்குச் செல்லக்கூடிய வாய்ப்பும் இருக்கிறது. அதனால் சுயநினைவு இழப்பு ஏற்பட்டு, உயிரிழக்கவும் நேரிடலாம். எனவே, ஆரம்பநிலையிலேயே மருத்துவரிடம் சென்றால், மாத்திரை மருந்துகளிலேயே குணப்படுத்திவிட முடியும். சுய மருத்துவம் செய்துகொண்டு நாள்களைத் தள்ளிப்போட்டால், அறுவைசிகிச்சை செய்யவேண்டிய நிலை ஏற்படலாம்.

காது கேளாமை

பிறந்த குழந்தைகளுக்கு ஏற்படும் காது கேளாமையை எவ்வளவு விரைவாகக் கண்டறிகிறோமோ அவ்வளவு விரைவாகக் குழந்தைக்கான பேசும் திறன், மொழித்திறனையும் காப்பாற்றலாம். குறிப்பாக ஐந்து வயதுக்குள்ளாவது, கண்டிபிடித்துவிட்டால் நல்லது. இதற்காக, `காக்ளியர் இம்பிளான்ட்’ (Cochlear Implant) எனும் உட்பதியக் கருவியைப் பொருத்தும் அறுவைசிகிச்சையைச் செய்துகொண்டு கேட்கும் திறனைப் பெறலாம். தனியார் மருத்துவமனைகளில் இந்தச் சிகிச்சைக்குச் சுமார் எட்டு லட்ச ரூபாய் செலவாகும் இந்த நவீன சிகிச்சை முதல்வரின் மருத்துவக் காப்பீட்டுத் திட்டத்தின் கீழ் இலவசமாகவே அரசு மருத்துவமனைகளில் செய்யப்படுகிறது. இளம் வயதினர், அதிகமாக செல்போன் பயன்படுத்துவது, அதிக இரைச்சல் தரும் இடங்களில் பணியாற்றுவது போன்றவற்றைத் தவிர்ப்பதன் மூலம் காது கேளாமைப் பிரச்னை ஏற்படுவதைத் தவிர்க்கலாம்’’ என்றார் முத்துக்குமார்.

மூக்கு தொடர்பான தொந்தரவுகள் பற்றி காது, மூக்கு, தொண்டைத் துறையின் உதவிப் பேராசியர் செம்மனச் செல்வன் பேசினார்... ``நாம் அன்றாடம் சந்திக்கும் பிரச்னை ஜலதோஷம். இந்தப் பிரச்னைக்குத் தொற்று, அலர்ஜி, நோய் எதிர்ப்புச் சக்தி குறைபாடு... எனப் பல காரணங்கள் இருக்கின்றன. இந்தப் பிரச்னை தானாகவே சரியாகிவிடும். ஆனால், ஒருவார காலத்துக்கு மேல் தொடர்ந்தால், காசநோய் பாதிப்பாக இருக்கலாம். எனவே, சளிப் பரிசோதனை மற்றும் மார்பு எக்ஸ்ரே எடுத்துப் பார்க்க வேண்டும்.



அடிக்கடி ஜலதோஷம் ஏற்பட்டால், அது சைனஸ் பிரச்னையாக மாற வாய்ப்பிருக்கிறது. மூக்கின் பின்புறமுள்ள இரண்டு சைனஸ் அறைகளில் காற்றுக்கு பதிலாக நீர் கோர்க்கும்போது இந்தப் பிரச்னை ஏற்படும். எண்டோஸ்கோப்பி பரிசோதனை செய்து, சைனஸ் பிரச்னை இருக்கிறதா என்பதை உறுதி செய்துகொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால், சைனஸ் பிரச்னையையும் ஆரம்பத்தில் கண்டறிந்துவிட்டால், டிராப்ஸ், மாத்திரைகள் மூலம் சரி செய்யலாம். முற்றிய நிலையில் அறுவைசிகிச்சைதான் தீர்வு. அதோடு வாழ்நாள் முழுக்க மாத்திரை, மருந்துகள் உட்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்.’’

காது, மூக்கு, தொண்டை துறையின் உதவிப் பேராசியர் செண்பக வள்ளி பேசும்போது, "தொண்டைவலி, தொண்டைக் கரகரப்பு, தொண்டை வீக்கம் போன்ற பிரச்னைகள் தொண்டையில் ஏற்படும் அழற்சியால் உண்டாகலாம். இதைத்தான் `தொண்டைப்புண்’ என்கிறோம். பொதுவாக, இது வைரஸ், பாக்டீரியா போன்ற நுண்கிருமிகள் தொற்றால் ஏற்படுகிறது. இது பெரும்பாலும் ஒரு வாரத்தில் குணமாகிவிடும். உப்பு கலந்த சுடுநீரில் வாய் கொப்பளிப்பது நல்லது அல்லது மருத்துவரின் ஆலோசனையின்படி தொண்டை கொப்பளிக்கும் மருந்துகளையும் பயன்படுத்தலாம்.



அதேபோல, டான்சில், தைராய்டு பிரச்னை, தைராய்டு புற்றுநோய் போன்ற பிரச்னைகளும் சிலருக்கு ஏற்படலாம். உணவு விழுங்கும்போதும், பேசும்போதும் வலி ஏற்படுதல், உலர்ந்த தொண்டை, கழுத்துப் பகுதியில் கரலை உருண்டைகள், தொண்டைச் சதை வீக்கம் இருப்பதை உணர்ந்தால் மருத்துவரைச் சந்தித்து, எண்டோஸ்கோபி மூலம் என்ன பிரச்னை என்பதை உறுதி செய்துகொண்டு அதற்கான சிகிச்சையை எடுத்துக்கொள்ளலாம்’’ என்றார்.

தெரிந்தவர்கள் என்றாலும் மெசெஞ்சரில் ’ஹாய்’ சொன்னால் உஷார்... இன்னொரு இண்டெர்நெட் மோசடி!

ச.அ.ராஜ்குமார் 
vikatan 23.05.2018

மஹாராஷ்டிரா மாநிலத்தின் தலைநகரத்தில் வசிப்பவர் ரங்கராஜ். தனியார் அலுவலகத்தில் பணிபுரிகிறார். கடந்த சனிக்கிழமை அன்று அவரிடம் இருந்து நூதன முறையில் பணம் திருடப்பட்டுள்ளது. கொஞ்சமும் எதிர்பாராத முறையில் பணத்தை இழந்த ரங்கராஜ், தன்னை மாதிரி இன்னொருவர் பணத்தைத் தொலைக்கக்கூடாதென இச்சம்பவம் பற்றி நம்மிட பகிர்ந்துகொண்டார்.

நம்மிடம் பேசிய அவர், " கடந்த சனிக்கிழமை பிற்பகல் வேளை. பேஸ்புக் மெசஞ்சரில் எனது நெருங்கிய நண்பர் ஒருவரது கணக்கிலிருந்து எனக்கு ஒரு செய்தி வந்தது. அதில், 'எனக்கு மிகவும் அவசரமாக 3600 ரூபாய் தேவைப்படுகிறது. அதை 'பே-டிஎம்' மூலம் இந்த எண்ணிற்கு உடனே எனக்கு அனுப்பு. அதை நான் ஒரு வாரத்தில் திருப்பி தருகிறேன்' என்று மெசெஜ் வந்தது. அதனால் அச்செய்தியில் வந்த 'பே-டிஎம்' எண்ணிற்கு உடனே பணம் மாற்றம் செய்தேன்.



பின்னர் சிறிது நிமிடங்களில் எனது நண்பருக்குச் செல்போனில் தொடர்பு கொண்டு உடனே பணம் அனுப்புமாறு குறுஞ்செய்தி அனுப்ப என்ன காரணம் என்று கேட்டேன். ஆனால் அதற்கு அவர் அளித்த பதில் எனக்கு பெரும் அதிர்ச்சியை அளித்தது. " பேஸ்புக் மெசெஞ்சரில் நான் எப்போது உங்களிடம் பணம் கேட்டேன்? அதுபோல் மெசேஜ் எதுவும் நான் அனுப்பவில்லையே" என்றார். அவரது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தை திறந்து பார்த்தால், அதில் எனக்கு செய்தி அனுப்பியதற்கான தடயமே இல்லை. எனக்கு வந்த மெசேஜ்ஜை அவருக்கு ஸ்க்ரீன் ஷாட் எடுத்து அனுப்பியதும் அவர் அதிர்ந்து போனார். ' இதே போல் என்னிடமும் 4-5 நாட்களுக்கு முன்னர் எனது நண்பரின் பேஸ்புக்கிலிருந்து மெசேஜ் வந்தது. என்னிடம் 'பே-டிஎம்' இல்லாததால் எனது ஏடிஎம் கார்டு மூலம் நானும் அவருக்கு பணம் பரிமாற்றம் செய்தேன்' என்று அதிர்ச்சியுடன் கூறினார். உடனே அந்த மற்றொரு நண்பரைத் தொடர்பு கொண்டு பணம் வேண்டி செய்தி அனுப்பினீர்களா என்றோம். அவரது பதில் எங்களை மீண்டும் அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது. ஒரே வழியில் எங்களிடம் இரண்டு முறை பணம் திருட்டு நடைபெற்றுள்ளதை நாங்கள் உணர்ந்தோம்." என்றார்.

இது அன்றாடம் நடக்கும் பல திருட்டுகளில் ஒன்றுதான். ஆனால், டிஜிட்டல் உலகில் தினம் தினம் புது முறைகளை திருடர்கள் கண்டுபிடித்துவிடுகிறார்கள். நாம்தான் உஷாராக இருக்க வேண்டும். மேலே சொன்ன சம்பவத்தில் எங்கேயும் அவர்களுக்கு சந்தேகம் வரவில்லையா என்ற கேள்வி எனக்கு எழுந்தது. அவரிடம் மீண்டும் பேசினோம்.

"எங்கள் மூவரின் 'பே-டிஎம்' பணப்பரிவர்த்தனை எண்ணை அவர்கள் குறிவைத்துள்ளனர். எனது நண்பர் வழக்கமாக எவ்வாறு என்னை அழைப்பாரோ (உதாரணமாக: நண்பா, மச்சி) அதே பாணியில் என்னிடம் மேசேஜ் அனுப்பியதால் எனக்கும் எந்தச் சந்தேகமும் வரவில்லை. இருந்தும் மெசெஜ் வந்த அடுத்த நிமிடம் அவரை வாட்ஸ்அப்பில் தொடர்பு கொண்டேன். பதில் வராதத்தால் மெசெஞ்சரிலே தொடர்ந்து பேசினேன். அவர் அவசரத்தில் இருப்பதாகச் சொன்னதால் நானும் பதற்றத்தில் பணம் அணுப்பிவிட்டேன். பின்னர் போன் செய்து தொடர்பு கொண்டேன். ஏதோ சதி வேலை நடந்துள்ளது என்பதைச் சுதாரித்து அப்போதே 'பே-டிஎம்' வாடிக்கையாளர் சேவை மையத்தைத் தொடர்பு கொண்டு புகார் அளித்தேன்.10 மணி நேரத்திற்குப் பிறகு அதற்குப் பதில் அளித்த அவர்கள், ' போலீசிடம் புகார் அளியுங்கள். அந்த எண்ணில் மேற்கொள்ளப்பட்ட பணபரிமாற்றத் தகவலை அவர்களிடம் அளிக்கின்றோம்' என்றனர். எங்களைப் போல் மற்றவர்களும் ஏமாறாமல் இருக்க, உடனடியாக இந்தத் திருட்டிற்கு காரணமானவர்களைக் கண்டுபிடித்து தண்டனை வழங்க வேண்டும்" என்று ஆதங்கத்துடன் தெரிவித்தார் ரங்கராஜ்.

ரங்கராஜ் விஷயத்தில் சம்பந்தப்பட்ட ஒருவர் பெண் என்பதால் எந்த ஃபேஸ்புக் கணக்கிலிருந்து மெஸெஜ் வந்தது போன்ற தகவல்களை அவர் தரவில்லை. அவரிடம் பேசியதிலிருந்து இரண்டு வழிகளில் அவர் ஏமாற்றப்பட்டிருக்கலாம் எனத் தோன்றியது.

1) அந்தப் பெண்ணின் கணினியில் ஃபேஸ்புக் லாக் இன் செய்யப்பட்டிருந்து, அப்போது அதைப் பயன்படுத்த முடிந்தவர்கள் யாரேனும் மெசெஜ் அனுப்பியிருக்கலாம். அதன்பின் அந்த மெஸெஜை டெலீட் செய்து விட்டிருக்கலாம். இருவரும் எப்படி பேசுவார்கள் என்பதைத் தெரிந்து வைத்திருக்கும் திருடன் என்பதால், அவன் அதே அலுவலகத்தைச் சேர்ந்தவனாகவும் இருக்கலாம்.

2) அந்தப் பெண்ணின் ஐடியை போலவே ஒன்றை உருவாக்கி, அவரது புரொஃபைலில் இருப்பதைப் போன்ற படங்கள், தகவல்கள் சேர்த்திருக்கலாம். அது போலியான அக்கவுன்ட் என்பதைக் கண்டுபிடிப்பது சிரமம். உதாரணத்துக்கு, ஆங்கில எழுத்தான L என்பதைச் சொல்லலாம். I,I. பார்ப்பதற்கு இரண்டு ஒன்று போலத்தானே இருக்கிறது? இதில் ஒன்று கேப்பிடல் i, இன்னொன்று ஸ்மால் L. உங்கள் புரொஃபைலில் இந்த எழுத்து இருந்தால் இதை மட்டும் மாற்றினால் போதும். உங்கள் மெசெஞ்சரில் வித்தியாசத்தைப் பார்க்கவே முடியாது. இப்படியும் அவர் ஏமாற்றப்பட்டிருக்கலாம்.

டிஜிட்டல் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியால் பல்வேறு விஷயங்களை நொடிப்பொழுதில் செய்ய முடிகிறது. அதில் பணப்பரிவர்த்தனை முக்கியமான ஒன்று. எவ்வளவு எளிமையாகச் செயல்கள் நடைபெறுகிறதோ, அதே அளவில் ஆபத்தும் நிறைந்துள்ளது என்பதை நாம் உணரவேண்டும்.



பண மோசடி செய்யும் பலர் பயன்படுத்தும் வழிமுறைகள்:

- மோசடி செய்யும் திருடர்கள் , ஏமாற்றப்போகும் நபரின் தகவல்கள் அனைத்தையும் அறிந்து கொண்டே திருட்டில் ஈடுபடுகின்றனர். எனவே நண்பர்கள், உறவினர்கள் என்றே பெரும்பாலும் தங்களை அறிமுகம் செய்து கொள்கின்றனர். பின்னர் ஏடிஎம் கார்டின் பின் நம்பர் போன்றவற்றைக் குறுஞ்செய்தியாக அனுப்புமாறு செய்திகள் வரும். எனவே அதுபோன்ற ஒரு முறைக்கு இரு முறை சரி பார்ப்பது அவசியம்.

- தங்களது வாங்கி கணக்கு எண் ,ஏடிஎம் கார்டு எண் போன்றவற்றை அளிக்குமாறு எந்த வங்கியும் குறுஞ்செய்தி அனுப்பாது. எனவே அவ்வாறு வரும் தகவல்களை நிராகரிப்பது நல்லது.

- பேஸ்புக், இன்ஸ்டாகிராம் போன்றவற்றில் தங்களது ரகசிய தகவல்களைப் பதிவிடுவதைத் தவிர்ப்பது நல்லது.

பண மோசடி, தகவல் திருட்டு போன்ற செயலுக்கு உள்ளாவதைத் தடுக்க ஒரு சில வழிமுறைகள்:

- செல் போனில் பணம் பரிமாற்றம் செய்யுமாறு வரும் மெசேஜை பார்த்து உடனே கண்மூடித்தனமாக செய்ய வேண்டாம் . சம்மந்தப்பட்டவர்களை முடிந்தால் நேரிலோ அல்லது கைப்பேசியிலோ தொடர்பு கொண்டு பின்னர் பணத்தை அனுப்பலாம்.

- ஒரு பெரிய தொகையைப் பரிமாறுவதற்கு முன்னர் முதலில் சொற்பமான சில்லறையை பரிமாற்றி, பணம் கணக்கில் வந்து சேர்ந்ததா என்று உறுதி செய்தபின் முழுப்பணத்தை பண்றிமாற்றலாம்.

- தெரிந்த பெண்களின் செல்போன் எண் மற்றும் பிற தகவல்களை மேசேஜ் மூலம் கேட்டால் அத்தகவல்களை அளிப்பதைத் தவிர்க்கலாம்.ஏனெனில் அதிலும் ஏமாற்ற வாய்ப்புண்டு.

- சந்தேகம் எழும் வகையில் ஏதேனும் குறுஞ்செய்தியோ அல்லது போன் கால் வந்தாலோ அதை உரிய அதிகாரிகளிடம் கூறி புகார் அளிப்பது நல்லது.




தினம் தினம் புதுப்புது வழிகள் திருடர்களால் கண்டுபிடிக்கப்படும். இதிலிருந்து தப்பிக்க இருப்பது ஒரே வழிதான். யார் பணம் கேட்டாலும் அவர்களிடம் பேசியபின்பே பரிமாற்றம் செய்யவும். கிரெடிட் கார்டு, டெபிட் கார்டு போன்ற தகவல்களை யாரிடமும் சொல்ல வேண்டாம். சந்தேகம் வந்தால் உடனே தெரிந்தவர்களிடம் உதவி கேளுங்கள். அவ்வளவுதான்.

Come summer, cucumber fruit is everywhere 

Special Correspondent 
 
THANJAVUR, May 23, 2018 00:00 IST



Cucumber fruits showcased for sale on the roadside in Thirubhuvanam in Thanjavur district

With the searing summer heat tormenting the people, matured cucumber fruits that have invaded the markets and roadsides in Thanjavur district over the past couple of weeks have come as a welcome respite for the consumers from oppressive weather conditions.

Come summer, a slew of vegetables and fruits spring forth in the markets and roadsides to cool the consumers. Among them, cucumber fruits occupy a unique place because of their attractive, bright yellow and off green colour as also due to the fact that it is preferred variously as fresh tender fingerling, matured vegetable and as ripened fruit.

These days several makeshift roadside sales spots have sprung up in Thanjavur district where lots of cucumber fruits are on offer. The usually elongated cucumber fruits come in varied sizes and costs. The price ranges from Rs. 30 to even Rs. 200 for a fruit weighing around six kg. Many oversized cucumber fruits are also up grabs in the Kumbakonam neighbourhood.

Though predominantly a crop withstanding high temperatures and drought conditions, cucumber when cultivated in water abounding fields such as in the Cauvery-fed Kumbakonam region achieves fantastic growth that is reflected in its rich and radiant yellowish sheen on the outside and fleshy, sweet interiors that is whitish to sunrise pink in colour, explains a cucumber vendor D. Ravi of Darasuram.

Cucumber retains it water content through all its stages of growth and that is an important factor which also spins good revenue for the grower through all its stages of growth. Though in drought-prone Pudukkottai region, farmers prefer to harvest cucumber as tender fingers for its appealing juicy taste, here in Thanjavur, Kumbakonam, Tiruvidaimarudur areas, we allow the vegetable to mature to the fruit stage before we harvest, observes a grower E. Bhaskar of Thirubhuvanam.

“Cucumber fruit tastes the best when taken along with a sprinkling of jaggery powder. It can also be consumed plain. But children of today do not really show any preference for cucumber fruit and that could take a toll on its cultivation unless parents introduce the fruit to their wards at a young age,” says T.G. Nambirajan, a retired government servant who lives in Chennai.

Tahsildar walks the extra mile to issue legal heirship certificates 

Special Correspondent 
 
Madurai, May 23, 2018 00:00 IST

 

Madurai West Tahsildar S. Balaji handing over a legal heirship certificate to P. Dhanalakshmi on Tuesday.G. MoorthyG_Moorthy
Has issued 60 legal certificates with long delays

P. Dhanalakshmi (85) of North Masi Street never thought that she would have to get a legal heirship certificate after her husband’s death four decades ago. When she wanted to share the ancestral property, which was in the name of her mother-in-law, among her five children, she found that legal heirship certificate was a must. But when she applied for it after 44 years, she thought the delay was a blunder on her part. That is why she silently accepted the seven-month delay even though government officials have to issue a legal heirship certificate within a week.

“Only when the elderly woman came to me seeking the certificate, did I know about the delay,” said Madurai West Tahsildar S. Balaji.

He made the cross verification himself with the neighbourhood of the woman and handed over the certificate on Tuesday.

“It is my mistake that I have come after such a long delay. I never thought that I should apply for this certificate all these years. Please forgive me,” she said in a repenting tone. However, when the Tahsildar handed over the certificate, the woman blessed him and said, “I know that you have acted so fast considering my age.”

“My son has left two small girl children. I thought that the ancestral house should be sold immediately and property shared among the five children. I don’t know if my other children would be fair enough with my grandchildren, after my days. Hence, I wanted to do it myself,” she said.

Similar was the case with R. Damodaran (46) who had applied for the certificate for his father who had passed away in 1992. “All these days we never felt the need for it. Now, my mother wants to sell a piece of land our father had left behind and share it among six of us. Hence, I had applied six months ago,” he said. The Tahsildar said that he had issued such 60 legal heirship certificates with long delays, the oldest was for someone who had died in 1968, in the last nine months.

“I was able to process their applications at the earliest, because they came directly to me. Many people approach middlemen and lose money and time,” he said. People in need of legal heirship certificates need to apply giving details of the legal heirs with a copy of death certificate of the person (father or mother) along with some proof of identity with the Taluk office concerned. “Except for Rs. 2 court fee stamp, no fee is charged for this service,” Mr. Balaji said. This certificate is mandatory for selling or sharing of any property, inherit money deposited in post offices and banks and claim compensation from insurance companies and also to get assistance from the Government.