NEWS TODAY 16.03.2026

DINAMANI 

கடன் நெருக்கடியில் தமிழ்நாடு?

தமிழ்நாடு, உத்தர பிரதேசம் குறித்த சமீபத்திய ஒப்பீடுகள் தவறான புரிதலை ஏற்படுத்தியுள்ளதைப் பற்றி...

கடன் நெருக்கடியில் தமிழ்நாடு?

Updated On :16 மார்ச் 2026, 3:00 am

தினமணி செய்திச் சேவை

- முனைவர் ஏ.ஜே. ஹாஜா முகைதீன்

கடன் என்பது முதலீடுகளை மேற்கொண்டு வளர்ச்சியை அடைவதற்கு அரசுகள் பயன்படுத்தும் ஒரு கருவியாகும். மத்திய, மாநில அரசுகளின் கடன்கள் அதிகரித்து வருகின்றன. ஒரு மாநிலத்தின் கடன் அதிகரிக்கும் போது அதை நிதிச் சிக்கல் என்று கூற முடியாது. ஏனெனில், மாநிலத்தின் பொருளாதார வலிமையை கடன் எடுத்துக்காட்டுவதில்லை. கடனை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு மதிப்பிடுவது அர்த்தமற்றதாகும். நிதிப் பொறுப்பு மற்றும் பட்ஜெட் மேலாண்மைச் சட்டம், கடன்களை வரம்பின்றி மாநில அரசுகள் வாங்குவதைத் தடுக்கிறது.

ஒரு மாநிலம் அதன் பொருளாதாரத் திறனுக்கு ஏற்றவாறுதான் கடன் வாங்க முடியும். ஒரு மாநிலத்தின் கடனை அதன் பொருளாதார வலிமையை எடுத்துக்காட்டும் குறியீடான மொத்த மாநில உள்நாட்டு உற்பத்தியுடன் (ஜிஎஸ்டிபி) ஒப்பிட்டுப் பார்த்து கடனை அணுக வேண்டும்.

ஓராண்டில் மாநிலத்தில் உற்பத்தியாகும் பண்டங்கள் சேவைகள் ஆகியவற்றின் மொத்த பணமதிப்பே ஜிஎஸ்டிபி. மாநிலத்தின் கடனை ஜிஎஸ்டிபியுடன் ஒப்பிடுவதே கடன் ஜிடிபி விகிதமாகும். இது மாநிலத்தின் பொருளாதார நிலையை மதிப்பீடு செய்வதற்கு சரியான அளவுகோலாகும்.

வரம்புக்குள் கடன் உள்ளதா என்பதை தீர்மானிக்க உதவுகிறது. மற்ற மாநிலங்களைவிட தமிழ்நாடு வாங்கியுள்ள கடன் தொகை அதிகமானதாக இருந்தாலும், அதை வைத்து அதன் நிதிநிலை மோசம் என்று கூற முடியாது. இரண்டு நபர்கள் தனித்தனியே ரூ10,000, கடன் வாங்கியுள்ள நிலையில், யாருடைய நிதி நிலை மோசமாக உள்ளது என்பதை அறிய அவர்களின் வருமானத்தை- கடனை திருப்பிச் செலுத்தும் திறனை ஒப்பிட்டுப் பார்த்தே கூற முடியும்

ஒரு லட்சம் ரூபாய் மாத வருமானம் பெறுபவருக்கு ரூ.10,000 என்பது எளிதில் சமாளிக்கக்கூடிய கடன். ஆனால், மாத வருமானம் பத்தாயிரம் உள்ளவருக்கு கடனை சமாளிப்பது கடினம். தமிழ்நாடு, உத்தர பிரதேசம் குறித்த சமீபத்திய ஒப்பீடுகள் தவறான புரிதலை ஏற்படுத்தியுள்ளன. தமிழ்நாட்டின் கடன் ரூ.9.29 லட்சம் கோடி. அதன் ஜிஎஸ்டிபி மதிப்பு ரூ.35.6 லட்சம் கோடி. கடன் ஜிடிபி விகிதம் 26% ஆகும். உத்தர பிரதேசத்தின் கடன் ரூ. 9.03 லட்சம் கோடி. அதன் ஜிஎஸ்டிபி மதிப்பு ரூ. 30.8 லட்சம் கோடி. கடன் ஜிடிபி விகிதம் 29 முதல் 30% ஆகும். 15-ஆவது நிதி ஆணையம் நிர்ணயித்துள்ள கடன் ஜிடிபி விகிதத்தின் உச்சவரம்பு 28.07 % ஆகும்.

தமிழ்நாட்டின் கடன் ஜிடிபி விகிதம் 26.07% மட்டுமே. உத்தர பிரதேசத்தின் மக்கள்தொகை 19 கோடி. தமிழ்நாட்டின் மக்கள்தொகை 7 கோடி. தமிழ்நாட்டைவிட உத்தர பிரதேசத்தின் மக்கள்தொகை 2.7 மடங்கு அதிகம். ஆனாலும், குறைந்த மனித வளத்தைக் கொண்டு அதிகம் உற்பத்தி செய்து கடன் ஜிடிபி விகிதத்தை உத்தர பிரதேசத்தைவிட குறைவாகவே தமிழகம் வைத்திருக்கிறது. மாநிலத்தின் கடன்களை திருப்பிச் செலுத்துவதற்கான பொருளாதார வலிமையைக் கணக்கிடுவதற்கு தனிநபர் நிகர மாநில உள்நாட்டு உற்பத்தி (தனிநபர் சராசரி வருமானம்) உதவுகிறது.

ஒரு மாநிலத்தின் மொத்த உற்பத்தியின் பண மதிப்பை மாநிலத்தின் மக்கள்தொகையால் வகுத்துக் கிடைப்பதே தனி நபர் நிகர மாநில உள்நாட்டு உற்பத்தி. அந்த வகையில், தமிழ்நாட்டின் தனி நபர் சராசரி வருமானம் ரூ.3,61,619. ஆனால், உத்தர பிரதேசத்தில் ரூ1,08,572. தமிழ்நாட்டில் தனிநபர் வருமானம் உத்தர பிரதேசத்தைவிட 3.3 மடங்கு அதிகம்.

நிதிப் பொறுப்பு மற்றும் பட்ஜெட் மேலாண்மைச் சட்டத்தின்படி ஒரு மாநிலத்தின் நிதிப் பற்றாக்குறை அதன் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் மூன்று சதவீதத்துக்குள் இருக்க வேண்டும். தமிழ்நாட்டின் நிதிப் பற்றாக்குறை மூன்று சதவீதத்தை ஒட்டியே உள்ளது. இதன் மூலம் "நீதி ஆயோக்' மற்றும் நிதி ஆணையம் நிர்ணயித்த வரம்புக்குள்ளாகவே நிதிப் பற்றாக்குறையை தமிழகம் வைத்துள்ளது.

வளர்ச்சிக்காக தமிழ்நாடு அரசு மேற்கொள்ளும் செலவுகளுக்கான வருவாயில் நான்கில் மூன்று பங்கை தனது வரி மற்றும் வரி அல்லாத ஆதாரங்களில் இருந்து பெறுகிறது. மீதி ஒரு பங்கை மட்டுமே மத்திய அரசிடமிருந்து பெறுகிறது. ஆனால், உத்தர பிரதேச அரசு தனது வருமானத்துக்கு பாதிக்கும் மேல் மத்திய அரசை சார்ந்துள்ளது.

வாங்கப்படும் கடன்கள் வளர்ச்சிக்கான கடன்களாகவும் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்கு உண்டான ஆதார வளங்களை அதிகரிப்பதாக இருந்தால் எவ்விதப் பிரச்னையும் இல்லை. தமிழ்நாடு அரசின் கடன்கள் பெரும்பாலும் சமூக நலத் திட்டங்களுக்காகவும் வளர்ச்சிக்கான மூலதன செலவுகளுக்காகவும் வாங்கியவையாகும். உற்பத்தி, சேவைத் துறைகளின் வளர்ச்சி கூடுதல் கடன்களை வாங்குவதற்கு தமிழ்நாடு அரசுக்கு உதவுகிறது.

கரோனா பெருந்தொற்று நெருக்கடியைச் சமாளிக்க மாநிலங்களை கூடுதலாக கடன் வாங்க மத்திய அரசு அனுமதித்ததும் தமிழ்நாடு அரசின் கடன் அதிகரித்ததற்கு ஒரு முக்கிய காரணம். தமிழ்நாடு அரசின் பட்ஜெட்டில் ரூ.54,000 கோடி (13%) கல்விக்காக செலவிடப்படுகிறது. சுகாதாரத்துக்கு ரூ.20,000 கோடி (5%) செலவிடப்படுகிறது. சாலைப் போக்குவரத்து, குடிநீர் விநியோகம், நகர்ப்புற வளர்ச்சி, உள்கட்டமைப்பு, தொழில் வழித்தடங்கள் ஆகியவற்றுக்காக ரூ.57,000 கோடி செலவிட தமிழக அரசு முடிவு செய்துள்ளது.

மேற்கண்ட செலவினங்களுக்காக தமிழ்நாடு தொடர்ந்து கடன் வாங்கி வருகிறது. இதன் விளைவாக, பள்ளிகளில் மாணவர் சேர்க்கை அதிகரித்து இடைநிற்றல் குறைந்துள்ளது. தேசிய மனித வளர்ச்சி குறியீடான 0.64-ஐ தாண்டி தமிழ்நாட்டின் மனித வளர்ச்சி குறியீடு 0.69-ஆக உள்ளது.

Ongole Medical College Fined Rs 1 Crore by NMC

Ongole Medical College Fined Rs 1 Crore by NMC 

DC Correspondent 15 March 2026 8:35 PM 

Penalty for failing to disclose stipend details of MBBS interns and PG residents

National Medical Commission acts against Ongole Medical College over stipend rule violations. 

Nellore: The National Medical Commission (NMC) has imposed a Rs 1 crore penalty on Government Medical College, Ongole, in Prakasam district for failing to comply with its directions on disclosure and payment of stipends to MBBS interns and postgraduate medical residents.

The action follows an NMC public notice issued on July 11, 2025, directing all medical colleges to publish details of stipends paid to interns and PG residents on their official websites to ensure transparency and uniformity.

According to the commission, the Ongole medical college was among seven institutions across the country that failed to furnish the required information despite repeated reminders, thereby violating provisions of the National Medical Commission Act, 2019, and related regulations.

The NMC stated that continued non-compliance with stipend payment and disclosure norms could invite further regulatory action, including restrictions on admissions, suspension of permissions, or other disciplinary measures.

( Source : Deccan Chronicle )

She has Aadhaar, PAN and voter ID, yet passport is out of reach

TIMES OF INDIA 

She has Aadhaar, PAN and voter ID, yet passport is out of reach

Saeed Khan

Mar 13, 2026, 7:12 IST 

Ahmedabad: Rajkot's Dolly Vadalia is battling a curious Catch-22 situation as she struggles to secure an Indian passport for the last 3 years to join her husband in Canada. She has multiple valid identity proofs of being an Indian—Aadhaar, PAN card, voter ID, driving licence—and she even files income tax returns, but an Indian passport still eludes her.

For the passport, she needs proof of Indian citizenship. For citizenship, she needs a foreign passport. She has neither of the 2 and cannot seem to get 1 without the other. Finally, the 26-year-old knocked on the doors of the Gujarat high court for intervention. 

According to the case details, Vadalia was born in Mozambique in 2000 to parents who were Indian citizens. Due to a flood situation, her parents fled Mozambique and returned to India with her. She was only 18 days old then. The Vadalias returned to India on an emergency certificate issued by the Mozambique govt. Vadalia was brought up in India and studied here. She has valid identity proofs and files income tax returns. 

 In 2023, Vadalia married an NRI who is on a work permit in Calgary, Canada. Keen to join him abroad, she applied for a passport in 2023. She was denied the passport because she was not born in India and her birth was not registered with the Indian consulate in Mozambique for Indian citizenship under Section 4 of the Citizenship Act. She undertook the process with the Mozambique High Commission in New Delhi and the Indian consulate in Mozambique to get documents as sought by the passport authority. Dolly Vadalia applied again after her first application closed. She initiated the process to get her birth certificate attested by the Indian consulate in Mozambique, as advised by the Regional Passport Office. However, when she got it done, she was informed on May 9, 2025, that the attested birth certificate would not be enough for a passport, and she would require either a birth registration certificate issued by the Indian Consulate in Mozambique, or a certificate of registration of Indian citizenship, or a certificate of naturalisation of Indian citizenship. 

She approached the Rajkot collectorate for a citizenship certificate with all the documents she got. On May 13, 2025, the collector officer asked her to furnish her foreign passport, which she never possessed. Not finding any solution to this peculiar problem, Vadalia approached the Gujarat High Court, contending that she is not in a position to succeed in her application to obtain a certificate of registration of Indian citizenship or a certificate of naturalisation of Indian citizenship, as she does not hold a foreign passport.

 She sought the HC's intervention so that she could go to Canada and join her husband. After hearing the case, Justice Aniruddha Mayee directed the govt lawyer "to take appropriate steps and file an affidavit-in-reply, if any, in respect of the communication dated May 5, 2025, before the next date of hearing", scheduled on Friday.

India is adding NEET PG seats fast: Why are thousands going vacant?

India is adding NEET PG seats fast: Why are thousands going vacant? 

India is creating more NEET PG seats than ever, but a stubborn question keeps returning: why do so many still go vacant? 

Rajya Sabha data shows a sharp rise in postgraduate seat addition alongside a persistent trail of empty seats. The result is a medical education system expanding rapidly, yet unable to make a significant slice of its specialist seats worth taking.

Saswati SarkarTOI Education

Mar 13, 2026, 18:55 IST

Thousands of NEET PG seats go empty. 

The Centre has recently released fresh figures showing a major expansion in medical education. The Union Minister of State for Health and Family Welfare Anupriya Patel said in a written reply to the Rajya Sabha on March 10 that 43 new medical colleges had been set up for the 2025–26 academic year and 11,682 MBBS seats and 8,967 postgraduate seats had been approved throughout the country.That’s 20,649 seats in total. 

The postgraduate number, the ministry said, covers seats in AIIMS and other Institutes of National Importance. The response also cited the government’s preferred blueprint for expansion: Link new medical colleges to existing district or referral hospitals and position the exercise as a solution to regional imbalance. A total of 157 medical colleges have been approved via the centrally sponsored scheme at a cost of ₹41,332.41 crore up to now. It has already delivered ₹23,246.10 crore of its share of ₹26,715.84 crore, the ministry noted. That stated priority is known and politically potent: Underserved areas, aspirational districts, spots where the map of medical education has long felt thin. But seat creation is an easy headline. The uncomfortable narrative begins when the glow of the press note wanes. Even as the system keeps adding capacity, it has been struggling to fill a substantial number of postgraduate medical seats. 

This is not a stray aberration. Rajya Sabha data shows vacant PG seats have persisted in the thousands across years. As a consequence, the NEET PG qualifying percentile had to be cut sharply to keep seats from lying empty. That is the paradox now staring at the system. India is generating the optics of mass expansion, but part of that expansion isn’t attracting takers without constantly lowering the entry threshold. So the real question is no longer how many seats have been created. It is why so many postgraduate medical seats still need to be rescued. India’s NEET PG seat curve takes a sharp upward turn Data presented in the Rajya Sabha in February 2026 by Patel shows that the story of postgraduate medical seat expansion over the last five years has not been one of calm, steady growth. It has moved in jolts. INDIA'S MEDICAL SEAT EXPANSION: A SNAPSHOT

Academic year

NEET UG seats added

NEET PG seats added

2021–22

8,790

4,705

2022–23

7,398

2,874

2023–24

9,652

4,713

2024–25

8,641

4,186

2025–26

11,682

8,416

Source: Data presented by the Minister of State for Health and Family Welfare in Rajya Sabha, February 2026

In 2021–22, the increase stood at 4,705 seats. A year later, it dropped sharply to 2,874. It climbed back to 4,713 in 2023–24, slipped again to 4,186 in 2024–25, and then suddenly shot up to 8,416 in 2025–26. That last number changes the texture of the trend. For four years, postgraduate expansion stayed trapped below the 5,000-seat mark, moving forward, then stumbling, then recovering, then losing pace again. Then came 2025–26, and the graph stopped behaving like a cautious line. With 8,416 PG seats added in a single year, the latest figure is not just the highest in the series, it is almost double the previous year’s addition. This is not incremental growth but a visible shift in scale. This is particularly important because the NEET PG story is the more serious end of medical education. 

While MBBS seats widen entry, PG medical seats strengthen the specialist pipeline. They decide how many trained doctors move into advanced disciplines, teaching roles and higher-end institutional care. So when PG seat expansion suddenly leaps like this, it suggests that the system is trying to push harder at the specialist end, where capacity has historically grown more unevenly. The undergraduate trend, by comparison, looks steadier. UG seat addition stood at 8,790 in 2021–22, fell to 7,398 in 2022–23, rose to 9,652 in 2023–24, dipped to 8,641 in 2024–25, and then climbed to 11,682 in 2025–26. So yes, MBBS expansion remains strong and politically visible. But it is the PG curve this year that really grabs attention. The undergraduate line rises. The postgraduate line lurches and in 2025–26, it lunges. NEET PG: The problem of increasing seats and rising vacancies A temporary problem is supposed to leave after making a mess. The issue of vacant seats in India’s postgraduate medical education seems to have unpacked its bags. 

VACANT MEDICAL SEATS IN INDIA: A FOUR-YEAR SNAPSHOT

Academic year

Vacant UG seats

Vacant PG seats

2021–22

141

3,744

2022–23

2,027

4,400

2023–24

490

3,028

2024–25

380

2,849

Source: Data presented by the Minister of State for Health and Family Welfare in Rajya Sabha, February 2026

For four consecutive academic years, NEET PG seats have remained vacant and the numbers are too large to be dismissed and too consistent to be treated as an exception. The count stood at 3,744 in 2021–22 and worsened to 4,400 in 2022–23. After that, it softened somewhat: 3,028 in 2023–24 and 2,849 in 2024–25. But this recovery is not reassuring in any sense. A system that still leaves nearly three thousand postgraduate seats empty is not battling a stray counselling hiccup. It is revealing a deeper discomfort. The state keeps producing seats but candidates keep refusing a significant chunk of them. The seat exists on paper, but not quite in aspiration. The undergraduate comparison only makes the contrast harsher. 

UG vacancies were a mere 141 in 2021–22. 

They spiked to 2,027 in 2022–23, but then fell sharply to 490 in 2023–24 and 380 in 2024–25. The UG curve looks bruised but capable of self-correction. The postgraduate curve, unfortunately, does not. The system here is not merely struggling to fill seats. It is struggling to make enough of them feel worth taking. Why young doctors are walking past NEET PG seats The story of vacant PG medical seats is not one of reluctant students. The vacancy trail, according to Dr Rohan Krishnan, Chief Patron of Federation of All India Medical Association (FAIMA), suggests something more serious. He puts it bluntly, “Vacant seats are a symptom of systemic dysfunction, not student apathy.” The dysfunction begins, he argues, with the way seats are being created. “Seats have been added rapidly without ensuring adequate faculty strength, patient load, clinical exposure and teaching infrastructure,” says Krishnan. These are major pain points for postgraduate doctors. The second problem is where many of these seats are located and what kind of institutional life they offer. “Many vacant seats are concentrated in remote or underserved regions and in institutions with erratic stipends, excessive workload, inadequate safety and weak academic culture,” Dr Krishnan observes. “Young doctors are not avoiding service, they are avoiding exploitative and unsafe training environments.” 

He also points to the deterrent effect of state bond policies. “Long compulsory service periods, financial penalties running into lakhs and unclear enforcement mechanisms deter candidates, especially those from modest backgrounds, from accepting seats that may trap them in prolonged or uncertain obligations,” Krishnan says. Add to these the problems of multiple rounds of counselling, last-minute rule changes, and poor inter-state coordination. “All these result in candidates losing eligibility, seats remaining blocked till late rounds and no practical window for relocation,” he adds. Bottom line In the end, the NEET PG vacancy story is not about a few leftover seats after counselling. 

The problem is not one of dwindling aspiration, but of value creation. Adding more seats to boost higher education in medicine is an achievement for sure, but only if those seats offer the kind of reliability that aspirants find good enough to go for. A seat existing in theory and government documents cannot make it worthwhile. Policymakers need to stop treating the empty PG seats as temporary embarrassment that can be covered up by the easiest shortcut: Percentile reduction. They need to acknowledge and address the hard truths behind this systemic failure to make medical specialization in India a worthy pursuit. Click here for the February 2026 Rajya Sabha data.

8th Pay Commission: Central govt employees may get a smaller pay hike than 7th Pay Commission — here’s why

8th Pay Commission: Central govt employees may get a smaller pay hike than 7th Pay Commission — here’s why

The proposed 8th Pay Commission is expected to revise salaries and pensions for central government employees, but the increase may not be as steep as the jump seen under the 7th Pay Commission. Here’s why experts believe the next pay revision could be more moderate.

Written by PF Desk

March 13, 2026 18:57 IST

8th Pay Commission: Why salary hike for central govt employees may be lower than 7th Pay Commission (AI-generated image)

Amid the 8th Pay Commission inviting suggestions from employees and other stakeholders, one question continues to dominate conversations among central government employees — will the next pay revision bring a bigger salary jump than the 7th Pay Commission? While employee unions are demanding a significantly higher fitment factor, experts say the final increase may depend heavily on one key element: the level of Dearness Allowance (DA) when the new pay structure is implemented.

Why the fitment factor matters

One of the most crucial elements that decides salary revision under a pay commission is the fitment factor.

The fitment factor is essentially a multiplier applied to the existing basic pay to arrive at the revised salary. In the 7th Pay Commission, the fitment factor was fixed at 2.57.

For example, the minimum basic salary earlier was Rs 7,000. After applying the 2.57 multiplier, the revised minimum pay was fixed at Rs 18,000 for a Level-1 government employee. At the top end, salaries for senior officials rose to Rs 2.5 lakh per month.

Under the upcoming 8th Pay Commission, the big question is what this multiplier will be.

Why DA plays a crucial role in deciding the multiplier

A key factor in deciding the fitment factor is the level of Dearness Allowance (DA) at the time when the new pay commission recommendations are implemented.

Typically, the accumulated DA is merged into the basic pay before the new multiplier is applied. This merged DA becomes the base for calculating the revised salary structure.

For example, if the DA at the time of implementation is assumed to be around 60%, that figure becomes the starting point while deciding the new fitment factor.

Why the 8th Pay Commission may not see a very high multiplier

The current DA level may be one of the biggest reasons why employees might have to settle for a relatively lower fitment factor.

When the 6th Pay Commission ended and the 7th Pay Commission was implemented, the DA had already reached around 125%. That higher DA base allowed the commission to restructure salaries more aggressively.

In contrast, under the 7th Pay Commission, the DA currently stands at 58%. Even if there are a few more revisions before the 8th Pay Commission recommendations come into force, the DA may reach only around 68–70%.

Because the DA base is significantly lower than what it was during the transition from the 6th to the 7th Pay Commission, experts say the scope for a very large multiplier may be limited.

In simple terms, the lower the DA base, the smaller the room for a dramatic salary restructuring.

What employee unions are demanding

Employee organisations are pushing for a much higher fitment factor in the 8th Pay Commission.

The Federation of National Postal Organisations (FNPO) has proposed a multi-level fitment factor ranging between 3.0 and 3.25 to address pay distortions across different levels.

According to the proposal:

Levels 1–5: Fitment factor of 3.0

Levels 6–12: 3.05 to 3.10

Levels 13–13A: 3.05

Levels 14–15: 3.15

Level 16: 3.2

Levels 17–18: 3.25

Employee representatives argue that such a staggered structure would ensure meaningful pay increases across junior and senior levels.

At the same time, various reports and expert estimates suggest a wide range of possible fitment factors.

Some projections indicate the multiplier could fall between 1.83 and 2.57, broadly in line with past revisions. Other reports suggest that if employee demands are accepted, the factor could go up to 3.0 or even 3.25.

The final number will depend on several factors, including inflation trends, government finances, pay parity with the private sector, and the methodology adopted by the commission to merge DA with basic pay.

Timeline: When could the 8th Pay Commission be implemented?

The government announced the 8th Pay Commission in January 2025, but implementation will take time.

Typically, the process of consultations, submissions and final recommendations takes 18 to 24 months. Discussions with employee unions are expected to gather momentum through 2026 before the commission finalises its proposals.

The bottom line

For now, expectations among government employees remain high, especially with unions demanding a fitment factor of up to 3.25.

However, the relatively lower DA level compared with the previous pay commission transition could become a key constraint.

If that factor dominates the calculations, the 8th Pay Commission may still bring a meaningful salary increase — but it may not necessarily match the scale of expectations currently being discussed.

ஒற்றைச் சொல்லில் பண்பின் அடையாளம்!

DINAMANI. 14.03.2026

ஒற்றைச் சொல்லில் பண்பின் அடையாளம்!

உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து உண்மையாக உதிக்கும் "நன்றி' என்ற ஒற்றைச் சொல்லே நம் உயரிய பண்பின் அடையாளம். அதுவே மனிதநேயத்தின் உண்மையான இதயக்குரல்.

கோப்புப் படம்

Updated On :14 மார்ச் 2026, 5:12 am

வெ. இன்சுவை

எழுத்தாளர் அ. முத்துலிங்கத்தின் "நாடற்றவன்' கட்டுரைத் தொகுப்பில் உள்ள "ஓ' என்ற கட்டுரை என்னை மிகவும் யோசிக்க வைத்தது. ஒருமுறை கவிஞர் முத்துலிங்கம் ஏடிஎம் இயந்திரத்தில் பணம் எடுப்பதற்காக வரிசையில் நின்று கொண்டிருந்தார். அவருக்கு முன்னால் நின்ற ஒரு பெண்மணி பணம் எடுக்க நீண்ட நேரம் எடுத்துக் கொண்டார். அவருக்கு அடுத்து ஓர் இளம்பெண்ணின் முறை வந்தது; அந்தப் பெண் விரைவாகப் பணத்தை எடுத்துக்கொண்டு நகர்ந்துவிட்டார். இப்போது முத்துலிங்கத்தின் முறை வந்தபோது, அவரால் தனது அட்டையை உள்ளே செலுத்த முடியவில்லை. காரணம், அவருக்கு முன்பாக பணம் எடுத்துச் சென்ற இளம்பெண் தனது அட்டையை எடுக்காமலேயே சென்றிருந்தார்.

உடனே, அவர் அந்த அட்டையை எடுத்துக்கொண்டு வெளியே ஓடிவந்தார். அப்போது, தான் பணம் எடுப்பதைப் பற்றி அவர் சிந்திக்கவில்லை. அந்தப் பெண் காரில் அமர்ந்திருந்தாள். இவர் தன்னை நோக்கி ஓடி வருவதைக் கண்டு கார் கண்ணாடியை இறக்கினாள். முத்துலிங்கம் அவளிடம் அட்டையைக் கொடுத்தார். அவள் "ஓ' என்று மட்டும் சொன்னாளே தவிர, ஒரு "நன்றி' கூடச் சொல்லவில்லை. அவர் மீண்டும் சென்று வரிசையில் இணைந்து கொண்டார். அவர் தனது முறை வரும் வரை காத்திருக்க வேண்டும்.

அப்போது, அவருக்குத் தனது நண்பர் ஒருவரின் வாழ்வில் நிகழ்ந்த ஒரு நெகிழ்ச்சியான சம்பவம் நினைவுக்கு வந்தது. அந்த நண்பருக்கு இருதய அறுவை சிகிச்சை செய்வதற்காக சுமார் 70 பேர் ஒன்று சேர்ந்து பணம் திரட்டிக் கொடுத்தார்கள். சிகிச்சைக்குப் பிறகு, அவர் முழுமையாகக் குணமடைந்து விட்டார். ஆனால், தனக்கு உதவிய அந்த 70 பேரில் ஒருவருக்குக் கூட அவர் நன்றி சொல்லவில்லை.

"அவருடைய இதயம் நிமிஷத்துக்கு 70 முறை துடிக்கிறது; அதில் ஒரு துடிப்பு எனக்குச் சொந்தமானது, அது நன்றியைச் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறது' என்று முடித்திருப்பார்.

உண்மைதான், உலகில் நன்றியுணர்வு இல்லாத மனிதர்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். ஆனால், நன்றி கூறுதல் என்பது வெறும் உதட்டு வார்த்தை அல்ல; அது மனித உறவுகளையும், மன நலத்தையும் மேம்படுத்தும் ஒர் உன்னதமான பண்பாகும்.

"உதவி வரைத்தன்று உதவி; உதவி செயப்பட்டார் சால்பின் வரைத்து' என்கிறது வள்ளுவம்.

ஒருவர் செய்த உதவி, எவ்வளவு பெரியது என்பதைப் பொருத்து கைம்மாறு செய்யக்கூடாது; உதவியைப் பெற்றவரின் நல்ல சால்பின் (பண்பின்) அளவே கைம்மாறு செய்ய வேண்டிய அளவாகும். சில நேரங்களில் கைம்மாறு கூட ஏதும் செய்ய வேண்டாம், "நன்றி' என்ற ஒற்றைச் சொல் மட்டும் போதும். அந்த உணர்வு ஒருவரைச் சிறந்த மனிதராக மாற்றும் வல்லமை வாய்ந்தது.

உதவி பெறாவிட்டாலும் கூட நன்றி சொல்பவர்கள் உண்டு. அமெரிக்க அதிபர் ஆபிரகாம் லிங்கன், உள்நாட்டுப் போரின்போது மிகுந்த மன அழுத்தத்தில் இருந்தார். ஆயிரக்கணக்கானோர் அவரிடம் உதவி கேட்டு தினமும் வந்தனர். ஒருமுறை வயதான பெண்மணி அவரைச் சந்திக்க வந்தார். லிங்கன் அவரிடம், "அம்மா, உங்களுக்கு என்ன உதவி வேண்டும்' என்று கேட்டார். அதற்கு அந்தப் பெண்மணி, "நான் உங்களிடம் எதையும் கேட்க வரவில்லை. இவ்வளவு இக்கட்டான சூழலில் நாட்டை வழிநடத்தும் உங்களுக்கு என் மனமார்ந்த நன்றியைச் சொல்லவே வந்தேன்' என்று கூறி சில உணவுகளைப் பரிசாக அளித்தார். இதைக் கேட்ட லிங்கன் கண் கலங்கினார்.

"இத்தனை ஆண்டுகளில் எதையும் எதிர்பார்க்காமல் நன்றி சொல்ல வந்த முதல் நபர் நீங்கள்தான்' என்றார் அவர். உயர் பதவியில் இருப்பவர்களுக்கு நாம் நன்றி சொன்னால், அது அவர்களுக்குச் சாமரம் வீசியதுபோல ஒரு மகிழ்ச்சியைத் தரும்; அவர்களைச் சலிப்படையாமல் தடுத்து வேலையைத் தொடர உற்சாகப்படுத்தும். தன்னிடம் உதவி கேட்டு வருபவர்களுக்குத் தன்னால் இயன்றவரை உதவுபவர்கள், அவர்கள் நன்றி கூறத் தவறும்போது மட்டும் கொஞ்சம் வருத்தப்படுவார்கள். அந்த வருத்தம் அவர்கள் மனதுக்குள் ஓர் ஓரமாய் அமர்ந்து கொள்ளும்.

எனக்குத் தெரிந்த ஒருவரின் குணம் அதிசயமானது. அவர் தன்னுடன் பழகியவர்கள் விளிம்பு நிலையில் இருப்பதைத் தெரிந்து கொண்டால், ஓடிப்போய் அவர்களுக்குப் பண உதவி செய்வார். என்றைக்கோ தனக்கு ஒரு கோப்பை தேநீர் வாங்கி கொடுத்தவரை, தேடிப்போய் பணம் கொடுப்பார். அந்தச் செயல் அவருக்கு எல்லை இல்லாத மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. அவர் அவர்களின் நன்றியை எதிர்பார்த்துச் செய்வதில்லை. உதவும்போது அது தன் கடமை என்று நினைப்பது மனதுக்கு இதமளிக்கிறது; ஓர் ஆத்ம நிறைவைத் தருகிறது என்பது அவர் வாதம்.

"நான் நானாகவே வளர்ந்தேன், எனக்கு யாரும் உதவவில்லை' என்று பெருமையாகக் கூறிக்கொள்ளும் மனிதர்கள் இங்கே அதிகம். ஆனால், உண்மையில், நம் ஒவ்வொருவரின் வெற்றிக்குப் பின்னாலும், நாம் அனுபவிக்கும் வசதிகளுக்குப் பின்னாலும் பலரின் உழைப்பு மறைந்துள்ளது. நமக்குப் பின்னால் நின்று மறைமுகமாக உதவிய அந்த நபர்களுக்கு நாம் எப்படி நன்றி சொல்வது? நாம் இன்னொருவருக்கு உதவி செய்ய முன்வருவதே, அவர்களுக்குச் செய்யும் உண்மையான நன்றிக்கடனாகும். இப்படி ஒருவருக்கொருவர் சங்கிலித் தொடராக உதவிக் கொண்டே இருந்தால் மனிதம் தழைக்கும்.

அறிவியல் அறிஞர் ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் தினமும் தனக்குத்தானே இவ்வாறு சொல்லிக் கொள்வாராம். "என்னுடைய அகம் மற்றும் புற வாழ்க்கை, தற்போது வாழும் மற்றும் மறைந்த பல மனிதர்களின் கடும் உழைப்பால் உருவானது. நான் அவர்களிடமிருந்து பெற்ற அதே அளவு அன்பையும் உழைப்பையும் பிறருக்குத் திருப்பித் தர நான் கடுமையாக உழைக்க வேண்டும்'.

சிலர் தங்களுக்குக் கிடைக்கும் உதவியைத் தங்களின் உரிமை என்று தப்புக் கணக்கு போடுகிறார்கள். இன்னும் சிலர் பிறகு நன்றி சொல்லிக்கொள்ளலாம் என்று தள்ளிப் போட்டுவிட்டு, காலப்போக்கில் அதை மறந்தே போய்விடுகிறார்கள். உதவி செய்தவர்களுக்கு அந்தச் செயலின் சூடு ஆறுவதற்குள் நன்றி சொல்லிவிட வேண்டும்.

நம் அன்றாட வாழ்வில் உணவகத்தில் உணவு பரிமாறுபவர், அலுவலகத்தில் மின்தூக்கி இயக்குபவர், தேநீர் கொண்டு வருபவர், வாடகை வாகனத்திலிருந்து இறங்கும்போது அந்த ஓட்டுநர் எனப் பலரைச் சந்திக்கிறோம். இத்தகைய எளிய மனிதர்களிடம் புன்முறுவலுடன் "நன்றி' சொன்னால், அவர்கள் மனம் அந்த விநாடியில் மத்தாப்பாய் மலரும். அவர்கள் நம்மை மனதார வாழ்த்துவார்கள். மிக எளிதாக நாம் அவர்களின் மனதில் அன்பால் இடம் பிடித்து விடலாம். குழந்தைகளுக்கு இந்த நற்பண்பை சிறுவயதிலேயே பெற்றோர் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும். அப்போதுதான், அது அவர்களின் மனதில் வேர் பிடித்து நிற்கும். அதைக் கற்றுக் கொடுக்காததே அனைத்து அலட்சிய மனப்பாங்குக்கும் அடிப்படைக் காரணம்.

கடவுள் எப்போதும் சொர்க்கத்தில் மட்டுமே இருப்பதில்லை; அவர் நமக்கு உதவுவதற்காக பல நேரங்களில் சாதாரண மனித வடிவில் வருவதுண்டு. ஆகவே, நமக்கு இக்கட்டான நேரத்தில் உதவுபவர்கள் கடவுளின் பிரதிநிதிகளாகவே இருக்கக்கூடும். இத்தகைய உயர்ந்த எண்ணம் உள்ளத்தில் உதித்தால், நம் உதடுகள் தானாகவே நன்றியை உதிர்க்கும். "நன்றி' என்பது வெறும் வார்த்தையல்ல. அதைச் சொல்லால் சொன்னால் அது ஒரு கடமை; அதைச் செயலில் காட்டினால் அது ஒரு பெருமை; ஆனால், அதை வாழ்நாள் முழுவதும் நினைவில் சுமந்தால் அதுவே மிகப் பெரிய அறம்!

வாய் திறந்து நன்றி சொல்லக்கூடத் தேவையில்லை; மெளனத்தாலேயேகூட நன்றி சொல்ல முடியும். ஈரமான விழிகளும், இதயபூர்வமான சிறு புன்னகையும், அழுத்திப் பிடிக்கும் கைகளும் அதைக் கூறிவிடும். பெற்று வளர்த்த பெற்றோருக்குப் பிள்ளைகள் தங்களின் செயல்கள் மூலம் நன்றி கூறலாம். ரத்த உறவு இல்லை என்றாலும், "உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல' ஓடி வந்து உதவும் நட்புக்கு நம் உள்ளத்தில் எப்போதும் ஒரு தனி இடம் இருக்க வேண்டும். நம் துன்பத்தைத் துடைக்க ஓடிவந்த கால்களையும், கண்ணீரைத் துடைத்த கைகளையும், நமக்காக வருந்திய கண்களையும் நாம் எப்படி மறக்க முடியும்?

1885-ஆம் ஆண்டில் ஜோசப் மெய்ஸ்டர் என்ற ஒன்பது வயது சிறுவனை வெறிநாய் கடித்துவிட்டது. அப்போது தடுப்பூசி, பரிசோதனை நிலையிலேயே இருந்தது. ஆனால், லூயி பாஸ்டர் துணிந்து அந்தச் சிறுவனுக்குத் தடுப்பூசி போட்டு அவனைக் காப்பாற்றினார். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அந்தச் சிறுவன் வளர்ந்து பாஸ்டர் நிறுவனத்திலேயே காவலாளியாகப் பணியில் சேர்ந்தான். இரண்டாம் உலகப் போரின்போது ஜெர்மானிய நாஜிக்கள் படை பாரிûஸக் கைப்பற்றின. அவர்கள் லூயி பாஸ்டரின் நினைவகத்தைச் சிதைக்க முயன்றனர். தன் உயிரைக் காப்பாற்றிய அந்த மாமனிதரின் நினைவிடத்தைச் சேதப்படுத்த விடக்கூடாது என்பதற்காக, ஜோசப் மெய்ஸ்டர் அங்கேயே தற்கொலை செய்துகொண்டார்.

இப்படியும் சில மனிதர்கள் இந்த மண்ணில் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். நன்றி என்பது நாம் வாங்கிய கடனுக்கான வட்டி அல்ல; அது மனித மாண்புக்கான ஓர் அங்கீகாரம். நம் வாழ்வைச் செதுக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் நாம் நன்றி சொல்லக் கடமைப்பட்டிருக்கிறோம். நாம் பெற்ற உதவிக்கு ஈடாகப் பொன்னும் பொருளும் கொடுக்கத் தேவையில்லை; உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து உண்மையாக உதிக்கும் "நன்றி' என்ற ஒற்றைச் சொல்லே நம் உயரிய பண்பின் அடையாளம். அதுவே மனிதநேயத்தின் உண்மையான இதயக்குரல்.

கட்டுரையாளர்:

பேராசிரியர்.